Ο χαμός του Αλέξη, πέρσι τέτοιον καιρό, συντάραξε το πανελλήνιο και βύθισε την οικογένεια τού παιδιού σε μόνιμο πένθος. Κάποιοι είπαν ότι θα αλλάξουν τα πράγματα και ότι η δολοφονία/θυσία τού "εξοστρακισμένου αλήτη" θα σταθεί αιτία να γίνει το κράτος καλύτερο, να νιώσει ο πολίτης ότι έχει τον αστυνόμο και τα ΜΑΤ δίπλα και όχι απέναντι. Οι πιο ψαγμένοι γνωρίζουν ότι αυτά έχουν πολύ βαθύτερες αιτίες και δεν διορθώνονται με ευχολόγια, αλλά δεν είναι κακό να ελπίζει κανείς. Εγώ το μόνο που έχω να επισημάνω είναι ότι ένα χρόνο μετά, όχι μόνο δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα, αλλά μάλλον τα πράγματα χειροτέρεψαν, καθώς οι αιτίες όχι απλώς παραμένουν, αλλά επιδεινώνονται: ανεργία, φτώχεια, πρεμούρα, αναξιοκρατία, ρεμούλα και κρατικός γκανγκστερισμός είναι στα καλύτερά τους.
Τα παίρνω στο κρανίο, εξοργίζομαι, παίρνω ανάποδες: οι 50 αποχρώσεις του
θυμού
-
Στο ιστολόγιο βάζουμε πότε-πότε άρθρα «καταλογογράφησης» όπως τα λέω, όπου
βρίσκουμε συνώνυμες (ή περίπου) εκφράσεις με τις οποίες μπορεί να
περιγραφτεί μι...
Πριν από 18 ώρες
Πέστα ΧΡΗΣΙΜΟΣΤΟΜΕ!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή