Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

Ελληνική μειονότητα;

Την Κυριακή που μας πέρασε έγιναν εκλογές στην Αλβανία. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ο όρος «ελληνική μειονότητα» που είχε την τιμητική του στα δελτία ειδήσεων όλων των καναλιών ραδιοφώνου και τηλεόρασης, αλλά και στα άρθρα όλων των αποχρώσεων σε ηλεκτρονικό και έντυπο τύπο. Έγκριτοι δημοσιογράφοι, φτασμένοι καθηγητές πανεπιστημίου, πολιτικοί και άλλοι σπουδαίοι της χώρας μας αναφέρονταν στους σχολιασμούς τους, χωρίς κανένα δισταγμό και καμιά συστολή, στην «ελληνική μειονότητα» της Αλβανίας, αποδεικνύουντας περίτρανα για μια ακόμη φορά ότι η υποκρισία είναι πανταχού παρούσα και ότι εμείς οι Έλληνες έχουμε αυτό το γνώρισμα, να κρίνουμε δηλαδή τα πράγματα με άλλα μέτρα και σταθμά όταν πρόκειται για μας τους ίδιους και με διαφορετικά όταν πρόκειται για τους βαρβάρους.
Πράγματι, αν τολμήσει κανείς να αναφερθεί στην «τουρκική μειονότητα» της Θράκης, σταυρώνεται άρον άρον με συνοπτικές διαδικασίες και εξανίστανται οι πάντες, διαρρηγνύοντας τα ιμάτιά τους, εκστομίζοντας προτροπές, νουθεσίες και αυστηρές συμβουλές ότι δεν υπάρχει τουρκική μειονότητα, πρόκειται για έλληνες πολίτες! Αν θέλετε να αναφερθείτε σε αυτούς τους έλληνες πολίτες που είναι όμως τουρκικής καταγωγής, είναι μουσουλμάνοι (επί το πλείστον, αλλά όχι όλοι), έχουν τουρκική κουλτούρα, και τηρούν τουρκικά ήθη και έθιμα, τότε πρέπει να πείτε «μουσουλμανική μειονότητα». Στην Αλβανία, όμως, μπορείτε να αποκαλείτε ελεύθερα τους αλβανούς πολίτες ελληνικής καταγωγής ως «ελληνική μειονότητα» χωρίς να ανοίξει ρουθούνι. Έλεος, υποκριτές!

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

Ταύρους δεν έχουμε, αλλά έχουμε τραγιά!

Στο Τέξας:


Στη Θεσσαλονίκη:


Κυριακή, 17 Ιουλίου 2016

Resilient Cities

Σας παρουσιάζω την resilient (διαβάζεται ρεζίλιεντ) πόρτα μιας εκ των κυρίων εισόδων του Νέου Δημαρχείου της πόλης της Θεσσαλονίκης. Με τούτα και με τ' άλλα η πόλη της Θεσσαλονίκης θέτει σοβαρή υποψηφιότητα να ενταχθεί στο παγκόσμιο δίκτυο των ανθεκτικών πόλεων, τουτέστιν των απανταχού resilient cities:

Σάββατο, 12 Μαρτίου 2016

Διασκεδαστικά μαθηματικά



Τρίτη, 1 Μαρτίου 2016

Η σκοτεινή μεταλλαγή της JavaScript σε ECMAScript


Η JavaScript είναι μια γλώσσα προγραμματισμού που αναπτύχθηκε το 1995 από τον Brendan Eich σε διάστημα δέκα ημερών προκειμένου να εμπλουτιστεί ο NetScape με κάποιου είδους «λογική», καθώς εκείνη την εποχή ο ανταγωνισμός των browsers ήταν φοβερός. Ο Eich, παρόλο που είχε ελάχιστο χρόνο στη διάθεσή του -ίσως, μάλιστα, εξ αυτού του λόγου- ανέπτυξε μια γλώσσα που παρείχε τα απολύτως απαραίτητα προκειμένου κάποιος να μπορεί εύκολα και γρήγορα να προσθέσει «λογική» σε ιστοσελίδες. Η γλώσσα, χωρίς να παρέχει όλα όσα παρέχουν οι class oriented αντικειμενοστρεφείς γλώσσες προγραμματισμού, είναι ωστόσο αντικειμενοστρεφής, καθώς παρέχει πρότυπα, μεθόδους και όλα όσα χρειάζεται ένας προγραμματιστής από μια prototype-based αντικειμενοστρεφή γλώσσα προγραμματισμού.

Η JavaScript σημείωσε τεράστια επιτυχία και μέσα σε διάστημα 20 χρόνων έγινε η πλέον συχνά χρησιμοποιούμενη γλώσσα προγραμματισμού, με χιλιάδες πακέτα και βιβλιοθήκες να ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια, ενώ μετά την εμφάνιση του Node.js, η JavaScript έβαλε το πόδι της για τα καλά και στον χώρο των servers, καθώς μέχρι το 2010 περιοριζόταν αυστηρά στο client-side programming, με έμφαση κυρίως στους browsers, στο user interface και στη διαχείριση του DOM. Ωστόσο, με την εκρηκτική διάδοση της γλώσσας, κυρίως στο διάστημα 2005-2015, εμφανίστηκαν τάσεις αυστηροποίησης, επέκτασης και αναβάθμισης που κατέληξαν στο σχεδιασμό μιας νέας γλώσσας με το παράξενο όνομα ECMAScript.

Παρακολουθώντας στενά την πορεία της γλώσσας, έχω την πεποίθηση ότι η επιτυχία της οφείλεται αποκλειστικά και μόνον στην απλότητα και στην πληρότητα που είχε από τον αρχικό σχεδιασμό της. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια νιώθω ότι η απλότητα τείνει πια να χαθεί και αυτό γίνεται αμέσως φανερό διαβάζοντας τα βιβλία του Nicholas Zachas και ακούγοντας τις διαλέξεις του Douglas Crockford. Πράγματι, αυτοί οι γκουρού της γλώσσας έχουν πλέον ξεφύγει σε πολύ εξεζητημένα ζητήματα με αποτέλεσμα να δημιουργείται όλο και μεγαλύτερη εσωστρέφεια, που κατά την ταπεινή μου άποψη, αντί να βελτιώνουν τη γλώσσα, τελικά συντείνουν στην απαξίωσή της. Καταλήγω λοιπόν στη διαπίστωση ότι η ευρεία διάδοση της γλώσσας και η τεράστια επιτυχία που σημείωσε τα τελευταία χρόνια, έχει δημιουργήσει κλίμα υπερβολικής ευφορίας και αυτοπεποίθησης που οδηγεί αναπόφευκτα σε αλαζονεία και σε όσα αυτή συνεπάγεται. Το έργο το έχουμε ξαναδεί τόσο με τη C, όσο και με την PHP, όπου η αρχική απλότητα χάθηκε με τον καιρό, με αποτέλεσμα τη δραματική μείωση της εκρηκτικής διάδοσης που είχαν οι γλώσσες αυτές στην αρχή της ζωής τους. Διακινδυνεύω, λοιπόν, την πρόβλεψη ότι προϊόντος του χρόνου η JavaScript (πλέον ECMAScript) θα ακολουθήσει κατιούσα πορεία.

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2016

ΣΥΓΚΥΡΙΑ


Ένας μεγάλος διανοητής του 20ου αιώνα έφυγε πρόσφατα. Είναι, πια, σίγουρο ότι δεν θα διαβάσουμε τίποτα καινούριο από τον συγγραφέα που μας χάρισε το «Όνομα του Ρόδου» και το «Εκκρεμές του Φουκό». Όμως, λίγες μέρες πριν έχασε τη ζωή του και ένας νέος άνθρωπος, ο Παντελής Παντελίδης, καλλιτέχνης με την νεοελληνική έννοια του όρου. Κάποιοι σκεπτόμενοι άνθρωποι στηλίτευσαν με πικρία το γεγονός ότι η ατυχής συγκυρία δεν άφησε στα ΜΜΕ περιθώριο να αποτίσουν φόρο τιμής στον άνθρωπο που με τα άρθρα του πυροδότησε αμέτρητες συζητήσεις σε καφενεία, σε σχολεία, σε περιπάτους, ακόμη και σε αίθουσες συνεδρίων όπου οι επαγγελματίες του είδους επιχειρούν να αποδομήσουν τη σκέψη και να εξηγήσουν τα ανεξήγητα, τις περισσότερες φορές -ευτυχώς- χωρίς επιτυχία. Λοιπόν, εγώ είπα μέσα μου ακριβώς το αντίθετο: έτυχαν έτσι τα πράγματα αγαπητέ φίλε, που τα ΜΜΕ, ακόμη και την ύστατη ώρα, δεν πρόλαβαν να ασχοληθούν μαζί σου επιδιδόμενα στο γνωστό όργιο υποκρισίας των μονόλεπτων αφιερωμάτων στα κανάλια και των μονόστηλων άρθρων στα έντυπα μέσα. Τα ίδια ΜΜΕ που καθιέρωσαν τον απειροστικό λογισμό που βγάζει πάντα μηδέν στις διαιρέσεις με παρονομαστή τη Μενεγάκη, τον Σεργουλόπουλο και τον Αυτιά, ας έχεις στον αριθμητή τον Έκο, ή τον Νανόπουλο, τον Τσουκαλά, τον Ράμφο ή τον Γραμματικάκη.

Ας μου εξηγήσει κάποιος…


Απόσπασμα από τη σελίδα του Δήμου Θεσσαλονίκης όπου γίνεται ξεκάθαρος ο ρόλος της Διεύθυνσης που φέρει τον μεγαλόσχημο τίτλο: Διεύθυνση Επιχειρησιακού Προγραμματισμού και Συστημάτων Τεχνολογιών Πληροφορικής & Επικοινωνιών:

Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2016

ΔΙΑΥΓΕΙΑ ΝΑ 'ΟΥΜ…



Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2016

ΔΑΝΕΙΚΑ ΚΙ ΑΓΥΡΙΣΤΑ

Είναι γνωστό ότι τα κόμματα στην Ελλάδα λειτουργούν ως παρασιτικοί οργανισμοί, με την καλή έννοια του όρου, δηλαδή κατά κυριολεξία. Για να είμαι πιο ακριβής, μιλώ για τα κόμματα ως οργανισμούς και όχι ως πολιτικά κόμματα αυτά καθαυτά. Αυτοί οι οργανισμοί, προφανώς δεν μπορούν να είναι κερδοσκοπικοί, ωστόσο απασχολούν προσωπικό, πληρώνουν ενοίκια, οργανώνουν συγκεντρώσεις, φιέστες και εσωκομματικές εκλογές. Με αυτό το σκεπτικό τα κόμματα, ως οργανισμοί, πρέπει να επιχορηγούνται από το κράτος, τουτέστιν από όλους εμάς.

Έλα, όμως, που τα λεφτά της επιχορήγησης δεν φτάνουν. Μιλάμε για μόνον 40.000.000€ το 2010. Μα είμαστε σοβαροί; Ποια τρύπα να πρωτοβουλώσεις με τόσα λίγα ευρουλάκια; Να πληρώσεις μισθούς; Να πληρώσεις ενοίκια; Να πληρώσεις τα πούλμαν και τους ηχολήπτες για τις συγκεντρώσεις; Α, πα, πα, τι πράγματα είναι αυτά; Α, ξέχασα τα ενοίκια στο στάδιο του Φαλήρου, στο Ιντερκοντινένταλ, στο Πεντελικόν. Ναι, μιλάμε για κόμματα, δεν μιλάμε για τίποτα παλιοσυλλόγους που θα μπορούσαν να συνεδριάσουν σε κανα καφενείο, ούτε για καμιά μάζωξη συναδέλφων που θα μπορούσε να λάβει χώρα σε κανα ταβερνάκι. Θα έχουμε καλεσμένους από το εξωτερικό, θα έχουμε εκπροσώπους του ΣΕΒ, του ΣΕΠΕ, του ΚΕΠΕ, του ΠΕΠΕ, τον κ. Μαρινάκη, τον κ. Σαββίδη. Πώς θα τους δεξιωθούμε όλους αυτούς, με κοκορέτσι και σπληνάντερο στη λαδόκολλα;

Πού πάμε, ρε, με τέτοια ψωροεπιχορήγηση; Τι κάνουμε; Α! Να πάρουμε δάνεια απ' τις τράπεζες! Γίνεται, όμως; Τι θα δώσουμε ως εγγυήσεις; Δικαιούμαστε να πάρουμε δάνεια; Αλλά, τι; Και βέβαια μπορούμε να πάρουμε δάνεια. Και για ποιές εγγυήσεις μιλάμε τώρα; Όλοι οι διοικητές τραπεζών είναι δικοί μας άνθρωποι. Εξάλλου πίσω έχει η αχλάδα την ουρά. Ποιος νομοθετεί, ρε, σ' αυτόν τον τόπο; Ποιος θα «ρυθμίσει» τις τρύπες και τις «ανακεφαλαιώσεις»; Σάμπως ο διοικητής της Πειραιώς δεν ήταν ταμίας στο ΠΑΣΟΚ; Αμ, ο Ροβέρτος που τον βάλαμε στο ΙΚΑ διοικητή και το «εξυγίανε» με τον Αυτιά κάθε Σάββατο και Κυριακή πρωί, κι αυτός ταμίας του ΠΑΣΟΚ δεν ήταν; Ξέρουν οι άνθρωποι, θα καταλάβουν.

Λοιπόν, επειδή βαριέμαι να λέω πολλά πολλά, παραθέτω δύο παλαιότερα άρθα και απόσπασμα από τη χθεσινή συνέντευξη του «Βαγγέλα» που έχει ρηξικέλευθη άποψη για το θέμα και μας είπε ορθά κοφτά ότι τα κόμματα δεν είναι επιχειρήσεις να πάρουν δάνειο 100 και να βγάλουν 110 ώστε να επιστρέψουν τα 100. Τα κόμματα, είπε ο «Βαγγέλας», παίρουν τα λεφτά και τα χαλάνε, δεν τα αβγατίζουν. Αν δεν το ξέρατε αυτό όταν εμπιστευόσασταν τις οικονομίες σας και τα αποθεματικά των Ταμείων σας στις τράπεζες, αυτό δεν είναι πρόβλημα των κομμάτων, αλλά δικό σας πρόβλημα. Ας προσέχατε. Τα υπόλοιπα τα διαβάζετε και τα ακούτε στα links που ακολουθούν με χρονολογική σειρά:

2012: http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=438808

2015: http://www.kathimerini.gr/837609/article/epikairothta/politikh/sto-arxeio-ta-daneia-kommatwn-apo-thn-agrotikh-trapeza

2016: https://www.youtube.com/watch?v=GDt91FVJ_bg&t=6m19s


Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2015

Τσαντιροποίηση

Όταν οι υπηρεσίες του Δήμου Θεσσαλονίκης μεταστεγάστηκαν στο νέο δημαρχείο επί της οδού Βασ. Γεωργίου, είχα εκφράσει τον προβληματισμό μου για το πότε θα «κλείσουν» κατά τη λογική των παρανόμως κεκλεισμένων ημιυπαιθρίων, οι ανοικτοί χώροι που υπάρχουν στο κτίριο. Πράγματι, το κτίριο του νέου δημαρχείου Θεσσαλονίκης, διέθετε αρχικά αρκετούς χώρους οι οποίοι θα μπορούσε να πει κανείς ότι προσέδιδαν κάποιον αέρα «ευρωπαϊκό». Αναφέρομαι κυρίως στο αίθριο του ισογείου, στα αίθρια των τεσσάρων ορόφων και στους φαρδείς διαδρόμους.

Ήδη με την μετεγκατάσταση των υπηρεσιών στο κτίριο του νέου δημαρχείου, ο χαρακτήρας των αιθρίων του πρώτου και του δευτέρου ορόφου άλλαξε και μετετράπησαν οι χώροι αυτοί σε χώρους «ανοικτών» γραφείων όπου εγκαταστάθηκαν κάποιες υπηρεσίες του δημοτολογίου και των αδειών καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος. Πέρα από την αστοχία στον αρχικό σχεδιασμό που κατέδειξαν οι συγκεκριμένες παρεμβάσεις, μπορεί να πει κανείς ότι η αναγκαστική αλλαγή χρήσης έδωσε, ίσως από τύχη, μια νέα διάσταση στη στέγαση υπηρεσιών, με την έννοια ότι για πρώτη φορά είδαμε να στεγάζονται κρατικές υπηρεσίες σε ανοικτούς χώρους και, ίσως, μπορεί να πει κανείς ότι, πέρα από τα πολλά προβλήματα που δημιουργήθηκαν (θέρμανση, ψύξη, φωτισμός, δίκτυα), οι συγκεκριμένες παρεμβάσεις απέβησαν, τελικά, λειτουργικά και αισθητικά επιτυχείς.

Σήμερα διαπίστωσα με λύπη μου ότι ξεκίνησε, νωρίτερα απ' όσο περίμενα, το «κλείσιμο» ανοικτών χώρων στους διαδρόμους του τρίτου και του τετάρτου ορόφου με σκοπό, μάλλον, τη δημιουργία νέων χώρων γραφείων. Πρόκειται για πάγια ελληνική πρακτική που θυμίζει το κλείσιμο των ημιυπαιθρίων χώρων στις οικοδομές και εφόσον έγινε μια τέτοια αρχή, είναι σίγουρο ότι σε λίγα χρόνια το «νέο» δημαρχείο του Δήμου Θεσσαλονίκης, δεν θα διαφέρει και πολύ από το παλαιό. Προβλέπω, ότι η επόμενη παρέμβαση θα αφορά στη «διαπλάτυνση» των γραφείων εις βάρος των διαδρόμων οι οποίοι στα μάτια των αδαών φαντάζουν ως άχρηστοι χώροι, ενώ οποιοσδήποτε αρχιτέκτονας και μηχανικός γνωρίζει ότι οι χώροι αυτοί, πέρα από τον αισθητικό ρόλο που επιτελούν, αποτελούν σημαντικό λειτουργικό στοιχείο του κτιρίου.

Άφησα για το τέλος τα θέματα ασφάλειας, ψύξης, θέρμανσης, αερισμού, φωτισμού και δικτύων τα οποία είναι εξίσου σημαντικά και τα οποία θα δημιουργήσουν άμεσα άλλες παρεμβάσεις, π.χ. εξωτερικές καλωδιώσεις, κλιματιστικά κλπ. Πρόκειται για αλυσιδωτές αντιδράσεις που πολύ γρήγορα θα επαναφέρουν το κτίριο στη γνωστή ελληνική πραγματικότητα, κοινώς σε αυτό που μας αρμόζει, καθώς οτιδήποτε ευρωπαϊκό αλλωτριώνει το βαλκανικό γνώρισμα που εκ φύσεως χαρακτηρίζει την περιοχή μας ως σταυροδρόμι μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Διατηρώ, πάντως, μέσα μου την ελπίδα οι παρεμβάσεις αυτές να σταματήσουν εδώ, εφόσον τα πράγματα είναι έτσι όπως τα περιγράφω και αν κάνω λάθος και αποδειχθεί ότι όλα αυτά αποφέρουν οφέλη και όχι ζημία, τότε θα ζητήσω συγγνώμη και θα σωπάσω.

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2015

Βασ.Γεωργίου 1Α, ή Βασ. Γεωργίου Α' 1;

Ως γνωστόν το νέο Δημαρχείο της Θεσαλονίκης έχει κατασκευαστεί στο οικοδομικό τετράγωνο που βρίσκεται στη συμβολή των οδών Βασ. Γεωργίου και Γ' Σεπτεμβρίου. Ήδη από την έναρξη της λειτουργίας του νέου Δημαρχείου, προέκυψε θέμα με τη διεύθυνση του συγκροτήματος, καθώς ο αριθμός 1 στην αρίθμηση των κτιρίων της οδού Βασ. Γεωργίου, είχε ήδη δοθεί από τη δεκαετία του 1960 στο περίπτερο των προσκόπων. Αποφασίστηκε, λοιπόν, τότε να δοθεί ο αριθμός 1Α στο νέο Δημαρχείο, το οποίο όμως δημιούργησε προβλήματα σε διάφορους οργανισμούς και, τέλος πάντων, με τον καιρό άρχισαν να κυκλοφορούν παραποιημένες εκδοχές της διεύθυνσης, π.χ. μορφής "Βασ. Γεωργίου Α1", "Βασ. Γεωργίου Α' 1" κλπ.

Για την αρίθμηση των κτιρίων της περιοχής όπως είχε πριν τη λειτουργία του νέου Δημαρχείου (2010), παραθέτω σχετικό απόσπασμα από το GIS όπως αποτυπώθηκε τον Νοέμβριο του 2015. Στην αποτύπωση αυτή θα παρατηρήσετε ότι το περίπτερο των προσκόπων φέρει ακόμη τον αριθμό 1 και το παρκάκι μετά το περίπτερο των προσκόπων φέρει τον αριθμό 3. Σήμερα, όμως το περίπτερο των προσκόπων φέρει τον αριθμό 3, ενώ δεν γνωρίζω τι απέγινε με το παρκάκι:



Σήμερα, και μετά την αλλαγή στον αριθμό του περιπτέρου των προσκόπων (από 1 σε 3), το δημαρχείο έχει πλέον τον αριθμό 1, οπότε το οποιοδήποτε "Α" στη διεύθυνση είναι περιττό. Βεβαίως, η οδός ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του βασιλέως Γεωργίου Α' που δολοφονήθηκε στη συμβολή του φερώνυμου δρόμου με την Αγ. Τριάδος, αλλά το "Α" δεν υπήρχε ποτέ στην ονομασία της οδού και δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να προστεθεί τώρα, παρ' όλο που έχει γίνει σχετική αλλαγή στο GIS. Όπως και να έχει το θέμα, το σωστό και το απλό είναι η διεύθυνση του νέου Δημαρχείου να αναγράφεται ως "Βασ. Γεωργίου 1".

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2015

Principia Informatica






  • Avoid premature optimization.
  • Your code is well written when there is no need to optimize at all.
  • Devide and conquer; use functions.
  • Code duplication is forbidden.
  • Every software module must do a single, clear, simple job and do it well.
  • Every single job must be assigned to just one simple, clear software module.
  • Think a lot before you take any action.
  • You think better away from the computer. Take a walk!
  • There is no need to write code for unneeded features.
  • A single line of unneeded code is a menace.
  • Adapt software design to user needs and habits.
  • Avoid trying to adapt user needs and habits to software design.
  • Do not seat at your desk and try to imagine or invent potential user needs.
  • Try put yourself in user's shoes in order to discover real user needs.
  • Code quality and readability matters first, efficiency follows.
  • Do not write complicated code to impress people with your indisputable skills.
  • People will be attracted most by clarity, elegance and simplicity.
  • Program malfunction is not an option.
  • If an error occurs, your program must realize that an error has occured.

Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2015


Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

Βουρ!


Κυριακή, 1 Μαρτίου 2015

Good bye, Mr. Spock…



Στις 27 Φλεβάρη 2015, μας άφησε για πάντα ο περίφημος Mr. Spock της σειράς επιστημονικής φαντασίας "Star Treck". Ο Leonard Nimoy, ο ηθοποιός που ενσάρκωσε τον ρόλο του παντογνώστη, υπερεπιστήμονα και αρχιμηχανικού του κοσμικού διαστημοπλοίου "Enterpise", ήταν μια μάλλον πολυσχιδής προσωπικότητα, ο λόγος όμως της αναφοράς μου στο παρόν ιστολόγιο είναι η ιδιαίτερη σχέση που έχω μαζί του από το 2007, τότε που ο Mr. Spock έγινε ο «νονός» του project SPAWK που ανέπτυξα προκειμένου να συνδέσω τον awk με την MySQL.

Το SPAWK, αν και προωτοποριακό για την εποχή του, ξεπεράστηκε γρήγορα από τη ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας της πληροφορικής, όπου τόσο ο awk άλλαξε όσον αφορά στον εμπλουτισμό του με εξωτερικά APIs, όσο και η τεχνολογία των βάσεων δεδομένων απομακρύνεται ολοένα από το κλασικό σχεσιακό μοντέλο και προσεγγίζει άλλου είδους τεχνολογίες, π.χ. CouchDB, mongoDB, redis, BigData κλπ. Πάντως, το λίγο διάστημα που ο SPAWK πλανήθηκε στο ψηφιακό στερέωμα, διέγραψε μια μάλλον επιτυχημένη τροχιά και χρησιμοποιήθηκε με επιτυχία από αρκετούς πληροφορικούς, όπως ο Tim Menzies και ο Anumel Raja, ενώ για μένα στάθηκε αφορμή να γνωριστώ προσωπικά με τον Arnold Robins, τον προγραμματιστή που συντηρεί και εξελίσσει τον awk τα τελευταία 15 χρόνια. Ο Robins είναι ταυτόχρονα και ο συγγραφέας του εκπληκτικού βιβλίου "Effective AWK Programming" και μετά από μια σύντομη συνεργασία μας πάνω στην ανανέωση του μηχανισμού επέκτασης του awk με APIs, με πρότεινε στο FSF στο οποίο έχω την τιμή συμμετέχω ως "developer" από το 2009.

Καλό ταξίδι Mr. Spock…

Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

Ο απίθανος κ. Βαρβιτσιώτης!




Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

Περί ειρμού και συγκέντρωσης

Αντιγράφω από το βιβλίο του Διομήδη Σπινέλλη "Code reading", εκδόσεις Addison-Wesley, 2003:

…To understand complicated algorithms or subtle data structures, select a peaceful and quiet environment and concentrate deeply without drawing any help from computerized ot mechanical aids. Dijkstra detailed in a lecture how people asked to reason about the derivation of a particular synchronization algorithm would invariably become confused the moment they grabbed a pencil or pen. Interruption can be similarly distractive. Psychologists use the term flow to describe the condition of deep, nearly meditative involvement with a particular task, a condition often associated with an euphoric state of mind and obliviousness to the passage of time. This is the state you want to be in when examining complicated code. Unfortunately, you may need as many as 15 minutes to reach that state, and any interruption (telephone ring, arrival of new e-mail, a colleague asking for help) will bring you back to square one. Therefore, create an environment and work habits that let you work without interruptions when needed.

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015

Je suis Charlie και του κώλου τα εννιάμερα



Το Α' Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών καταδίκασε τον Γέροντα Παστίτσιο ή κατά κόσμον Φίλιππο Λοΐζο σε δέκα μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή, για εξύβριση θρησκεύματος κατ’ εξακολούθηση. Κατά τα άλλα «Je suis Charlie», ελευθερία του τύπου και του κώλου τα εννιάμερα. Τι υποκρισία, θεέ μου!

Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2014

ΒΟΡΕΙΟ ΙΟΝΙΟ - ΠΑΡΓΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΧΩΡΑ: ΑΛΚΗΣ ΑΛΚΑΙΟΣ: Η ΠΑΡΤΙΔΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΑΙΧΤΗΚΕ ΑΚΟΜΑ

ΒΟΡΕΙΟ ΙΟΝΙΟ - ΠΑΡΓΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΧΩΡΑ: ΑΛΚΗΣ ΑΛΚΑΙΟΣ: Η ΠΑΡΤΙΔΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΑΙΧΤΗΚΕ ΑΚΟΜΑ:   Γράφει ο   Γιώργος Δημητρακόπουλος Άλκης Αλκαίος, «ένας ποιητής που παρίστανε τον στιχουργό». Αυτό δήλωσε ο Θάνος Μικρούτσικος...

Σάββατο, 12 Ιουλίου 2014

ΜΟΝΟΧΩΝΟ ΥΠΕΡΒΟΛΟΕΙΔΕΣ




Το μονόχωνο υπερβολοειδές είναι μια εκ περιστροφής επιφάνεια που θυμίζει τους πύργους ψύξης στα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια παραγωγής ρεύματος. Το υπερβολοειδές μπορεί να προκύψει με διάφορους τρόπους, ένας εκ των οποίων είναι η περιστροφή μιας κεκλιμένης ευθείας όπως φαίνεται στην παραπάνω εικόνα. Το πλαίσιο δεξιά δείχνει μια τομή της παραγόμενης επιφάνειας και το πέρασμα του μπαστουνιού μέσα από το κομμάτι που έχει αφαιρεθεί φαντάζει μαγικό.