Ταβερνιάρηδες
-
Τον τελευταίο μήνα ο Παναθηναϊκός παίζει καλή μπάλα και φέρνει καλά
αποτελέσματα. Στις σχετικές συζητήσεις στα σόσιαλ, συχνά διαβάζει κανείς
ατάκες του τύπ...
Πριν από 11 ώρες
Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2009
ΧΑΘΗΚΑΜΕ…
Κυριακή 27 Δεκεμβρίου 2009
ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΤΕΤΡΑΔΙΑ
Μην παραλείψετε να διαβάσετε το άρθρο "κ. Επίδομας Ιδρυματόπουλος" του Τετράδη από τον "ΚΑΙΡΟ" της Παρασκευής 18 Δεκεμβρίου 2009.
Η ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΦΑΓΗΣ
του ΤΣΙΚΟΛΥ ΦΙΚΕΛ
Τα φίδια τον έζωσαν, η απόσταση που τον χώριζε από τα καταραμένα φίδια, ήταν τώρα ελάχιστα εκατοστά. Τότε, τα δύο φίδια είδαν το τρίτο να πέφτει νεκρό. Έμειναν ακίνητα, ανταλλάσσοντας έκπληκτες ματιές. Πριν ακόμη συνειδητοποιήσουν τον θανάσιμο κίνδυνο που διέτρεχαν, ο Άστον Μάρτιν έριξε άλλη μια ρέχα στο κεφάλι του δεύτερου φιδιού.
«Έμεινε ένα ακόμα, μα όπου να 'ναι μου τελειώνει το σάλιο» σκέφτηκε. Όμως, το τελευταίο φίδι τα 'χασε, στράφηκε πίσω και το 'βαλε στα πόδια (σχήμα λόγου). Ποτέ δεν θα το πίστευε αν δεν το έβλεπε με τα ίδια του τα μάτια, πως κάποιος θα μπορούσε να σκοτώσει φτύνοντας και μόνον. Όμως τώρα οι αραπάδες πλησίαζαν, μπορούσε να δει τα άσπρα τους δόντια, και γύρω απ' αυτά τον κύκλο εμπιστοσύνης. Μπορούσε να μυρίσει στα χνώτα τους τη μυρωδιά του στιφάδου. Ο χάρος πιο πίσω -σε ελάχιστη απόσταση- έβγαλε τα γυαλιά του…
Ο εφιάλτης του διακόπηκε από το δαιμονισμένο κουδούνισμα τού τηλεφώνου, δίπλα του μια τρυφερή ύπαρξη ροχάλιζε ανήσυχα. Το κουδούνισμα την ξύπνησε κι αυτήν. Ιδρωμένος ακόμα από το κακό όνειρο, ο μεγαλειώδης 'Αστον Μάρτιν βούτηξε και σήκωσε με αποφασιστικότητα τη συσκευή λέγοντας αυτολεξεί:
-Αλό.
-Γειά σου Άστον -εδώ Αρχηγός- χίλια σόρυς αν σε ξύπνησα μα συμβαίνει κάτι σοβαρό.
Η έκφραση στο πρόσωπο του άνδρα παραμορφώθηκε, γέμισε γωνίες και μυς.
-Μα τί συμβαίνει, Άστον;
ρώτησε η τρυφερά ύπαρξις βλέποντας την αναπάντεχη αλλαγή στο πρόσωπο του ατσαλάνθρωπου.
-Μόκο! Τί συμβαίνει ωρέ Αρχηγέ;
-Άστα να πάνε βρε αδερφέ…
-Αρχηγέ, άσε τα τρελά και ξέρνα!
Ο Αρχηγός ήταν αποφασισμένος.
-Σκοτώσανε τον Λουσίλ Χερστάιλινγκ, είπε ο προϊστάμενος του εμπνευσμένου.
-Σκοτώσαν τον…… επανέλαβε σαν χαμένος ο υπέρτατος.
-Κουράγιο Άστον, ακούστηκε η φωνή του Αρχηγού.
-Κουράγιο Άστον, επανέλαβε μηχανικά ο Άστον Μάρτιν και σαν υπνωτισμένος έκλεισε τη συσκευή.
Όταν συνειδητοποίησε τη σημασία του τραγικού γεγονότος, ξέσπασε. Μέχρι να ξημερώσει την έβγαλε στη μαύρη Μπουίκ, γιατί δεν άφησε τίποτα όρθιο. Το πρωί κίνησε για το γραφείο. Σήμερα ήταν Παρασκευή, ημέρα συνεδριάσεων για τον Αρχηγό, γιαυτό βιαζόταν να τον προλάβει. Κοίταξε ψηλά, η ώρα ήταν 7:16. Διόρθωσε το ρολόι του και πέταξε μέσα την τρίτη. Προλάβαινε ακόμα να περάσει κι από την τράπεζά του, την Εντζόινγκ Μπανκ, να βγάλει μερικά χρήματα.
Βλέπεις, χρειαζόταν τώρα καινούργιο σπίτι. Έτσι κι αλλιώς, ο Αρχηγός ήταν ελεύθερος έως και τις 8:30. Ο Άστον Μάρτιν, ο εκπρόσωπος της δικαιοσύνης στη γη, ήταν φοβερά καλός άνθρωπος. Μ' ένα μέρος από τα χρήματα που επρόκειτο ν' αποσύρει από την τράπεζα θα έκανε ένα λαμπρό τάφο στο πιο σικ νεκροταφείο της πόλης, για τον αδικοχαμένο φίλο. Έναν τάφο λουσάτο, σκέφτηκε και πέταξε μέσα την ενάτη. Στη διασταύρωση των οδών Κράιμ και Πάνισμεντ στρητ τον έπιασε το φανάρι, ο άνδρας διέταξε τη μαύρη Μπουίκ να ακινητοποιηθεί. Ήξερε καλά ότι το φανάρι αυτό αργεί, έγειρε μπροστά στο τιμόνι και αποκαμωμένος όπως ήταν, αποκοιμήθηκε.ARNOLD ROBBINS, ΕΝΑΣ ΑΚΟΥΡΑΣΤΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ
Αν δεν είστε προγραμματιστές Η/Υ, μάλλον θα σας κουράσει το παρακάτω άρθρο. Πράγματι, θα αναφερθώ σε κάποιον λαμπρό επιστήμονα της πληροφορικής που εδώ και πολλά χρόνια είναι ο συντηρητής του gawk, δηλαδή της GNU έκδοσης του φοβερού εργαλείου που ακούει στο όνομα awk (από τα ονόματα των δημιουργών του: Al Aho, Peter Weinberger και Brian Kerninghan). Ο awk είναι ένα κομψό και ελαφρύ πρόγραμμα που αποτελεί για το UNIX, το Linux και όλα τα υπόλοιπα UNIX-like συστήματα ένα από τα σημαντικότερα προγραμματιστικά εργαλεία γενικής χρήσης, και ως τέτοιο μετέχει σε χιλιάδες άλλα προγράμματα χωρίς όμως έτσι να φαίνεται άμεσα η χρησιμότητά του. Με λίγα λόγια, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι ο awk είναι ο ελβετικός σουγιάς του προγραμματιστή. Βέβαια με την αλματώδη ανάπτυξη των υπολογιστικών συστημάτων και την συνακόλουθη αλλαγή στον τρόπο ανάπτυξης προγραμμάτων (σήμερα διατίθενται χιλιάδες απίστευτα προγραμματιστικά εργαλεία στη φαρέτρα του προγραμματιστή), η σημασία προγραμμάτων όπως ο awk ίσως έχει λίγο υποβαθμιστεί, πάντως ακόμη και σήμερα, ο awk συνεχίζει να λάμπει στο στερέωμα των Η/Υ ως ένα από τα ομορφότερα προγραμματιστικά διαμάντια που φτιάχτηκαν ποτέ. Σε μια πρόχειρη έρευνα που έκανα σε πρόσφατη διανομή του Linux, βρήκα ότι ο awk είναι «χωμένος» σε πάνω από εκατό προγράμματα του συστήματος, πράγμα που σημαίνει ότι μετέχει ενεργά σε χιλιάδες άλλα προγράμματα, καθώς τα προγράμματα του συστήματος χρησιμοποιούνται από άλλα προγράμματα συστήματος, προγράμματα εφαρμογών κοκ.
Μετά την αρχική ανάπτυξη και βελτίωση του awk κατά τις δεκαετίες 1970 και 1980, και με την ίδρυση του GNU project (πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις του ελεύθερου λογισμικού), δημιουργήθηκε ο gawk (GNU awk) ως παρακλάδι του awk. Ο gawk, ως GNU εργαλείο, έχει, φυσικά, ανοικτό κώδικα (μπορεί οποιοσδήποτε προγραμματιστής να δει ή να διορθώσει/βελτιώσει τον κώδικα) και έτσι παρουσιάζει πολλές βελτιώσεις έναντι του παρωχημένου πια awk. Με λίγα λόγια μπορούμε να πούμε ότι σήμερα όταν μιλάμε για awk εννοούμε ουσιαστικά τον gawk. Όπως και σε χιλιάδες άλλα προγράμματα «ανοικτού» κώδικα, έτσι και στην περίπτωση του awk φάνηκε αμέσως η δύναμη του ελεύθερου λογισμικού και γενικότερα της διεθνούς συνεργασίας (μέσω πάντα του web). Οι περισσότεροι από εσάς απολαμβάνετε τους καρπούς του ελεύθερου λογισμικού, χωρίς καν να το γνωρίζετε. Π.χ. ο Firefox της Mozilla είναι τελείως ανοικτός και αποτελεί ένα από τα πιο επιτυχημένα προϊόντα του ελεύθερου λογισμικού. Όσοι πάλι από εσάς προτιμάτε τον Internet Explorer της Microsoft, να σας πω ότι οι περισσότερες από τις (σημαντικές) βελτιώσεις του IE τα τελευταία χρόνια είναι επίσης προϊόν του ελεύθερου λογισμικού, καθώς προέκυψαν ως αποτελέσματα ανταγωνισμού απέναντι στον Firefox και άλλους browsers ανοικτού κώδικα. Με λίγα λόγια, η Microsoft αναγκάζεται να βελτιώσει τον IE, καθώς αν δεν το κάνει, θα χάσει μεγάλο κομμάτι των χρηστών του δικού της browser. Βεβαίως, οι περισσότερες βελτιώσεις που γίνονται στο χώρο του ιδιόκτητου (κλειστού) κώδικα είναι κατευθείαν αντιγραφές και μεταφορές ιδεών από προγράμματα ελεύθερου λογισμικού.
Το πράγμα βέβαια λειτουργεί και αντίστροφα. Πάρτε για παράδειγμα τον Gimp (GNU Image Processing), το φοβερό και τρομερό πρόγραμμα επεξεργασίας φωτογραφίας και εικόνας. Ο Gimp ενσωμάτωσε ήδη από το ξεκίνημά του όλες τις χρήσιμες λειτουργίες παρόμοιων προγραμμάτων ιδιόκτητου κώδικα, π.χ. του Adobe Photoshop. Βεβαίως σήμερα η κατάσταση έχει αντιστραφεί, καθώς χιλιάδες καλοί προγραμματιστές από όλο τον κόσμο μετέχουν στην ανάπτυξη του Gimp, οπότε τώρα είναι η Adobe που τρέχει να προλάβει τις εξελίξεις. Το ίδιο συμβαίνει και τους browsers Opera και Safari, όπου ανταγωνίζονται τον ανοικτό browser Chrome της Google, το ίδιο συμβαίνει και με τα προγράμματα εγγραφής CD, DVD και BlueRay. Πράγματι, κανείς δεν αμφισβητεί την κυριαρχία του Nero σ' αυτόν τον τομέα, ωστόσο δεν είναι διόλου εύκολο για την εταιρεία να ανταγωνίζεται τα πολλά και καλά παρόμοια προγράμματα ανοικτού κώδικα που κυκλοφορούν· εγώ, για παράδειγμα, χρησιμοποιώ το εξαιρετικό ImgBurn, ενώ στο χώρο του Linux τα Brasero και k3b είναι «άπαιχτα». Αρκετά όμως από το χώρο του ελεύθερου λογισμικού και του ανοικτού κώδικα. Το θέμα μου δεν είναι ο κώδικας, αλλά ένας ακούραστος εργάτης της πληροφορικής, ο Arnold Robbins. Ο Robbins είναι επαγγελματίας προγραμματιστής και συγγραφέας τεχνικών βιβλίων. Έζησε και εργάστηκε μέχρι πρόσφατα στην Ατλάντα των ΗΠΑ, ενώ πρόσφατα μετοίκησε στο Ισραήλ με την οικογένειά του (είναι Εβραίος) και εργάζεται εκεί ως προγραμματιστής της Intel. Εργάστηκε σε συστήματα UNIX από το 1980, ενώ από τον 1987 ανέλαβε επίσημα τη συντήρηση, ανάπτυξη και βελτίωση του gawk, συμμετέχοντας ενεργά στο GNU project. Το όλο gawk project είναι ανεβασμένο στο savannah, όπως και τα περισσότερα κομμάτια του GNU project. Είναι απίστευτο το πόσο πολλή δουλειά έχει κάνει, και συνεχίζει να κάνει, ο Arnold. Εγώ προσωπικά του χρωστάω πολλά, όχι μόνο για τις βελτιώσεις που έχει κάνει στον awk όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και για το εξαιρετικό βιβλίο που έχει συγγράψει: Effective awk Programming. Πράγματι, πρόκειται για ένα από τα καλύτερα και αρτιότερα βιβλία πληροφορικής που έχω διαβάσει, και, πιστέψτε με, έχω διαβάσει πάρα πολλά!
Δεν αρκεί να φτιάξει κανείς ένα σημαντικό προγραμματιστικό εργαλείο. Εξίσου σημαντική είναι και η πλευρά της παρουσίασης και ανάδειξης του εργαλείου στην κοινότητα των προγραμματιστών. Γνωρίζω αρκετά αξιόλογα εργαλεία τα οποία δεν τυγχάνουν ευρείας αποδοχής, μόνο και μόνο επειδή δεν είναι γνωστά στον πολύ κόσμο. Εγώ προσωπικά, δούλευα τον gawk αγνοώντας πολλές από τις σημαντικές βελτιώσεις του Robbins, μέχρι που παρήγγειλα το βιβλίο. Από την ώρα εκείνη, η δουλειά μου με τον awk απογειώθηκε και μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι πολλά από τα προγράμματα που ανέπτυξα τα τελευταία 6 χρόνια θα ήταν αδύνατο να τα αναπτύξω με την ευκολία και την ταχύτητα που τα ανέπτυξα χρησιμοποιώντας τον gawk σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Αυτό όμως που με ώθησε να γράψω τούτο το άρθρο δεν είναι ο awk και οι τεράστιες δυνατότητες που παρέχει στον προγραμματιστή. Κύριος στόχος μου είναι ο ίδιος ο Robbins και ο απίστευτος όγκος δουλειάς που καταθέτει στον ανοικτό κώδικα. Διαβάζω και ξαναδιαβάζω τις εργασίες του και τα άρθρα που κατά καιρούς εμφανίζονται σε διάφορα sites του διαδικτύου και ομολογώ ότι μου είναι δύσκολο να συλλάβω το πού βρίσκει αυτός ο άνθρωπος χρόνο και «φέρνει βόλτα» όλα αυτά τα θηρία με τα οποία παλεύει εδώ και πάνω από δυο δεκαετίες· μην ξεχνάμε ότι η δουλειά του δεν έχει και πολλή σχέση με τον awk, είναι ένα τελείως διαφορετικό κεφάλαιο πάνω στη δομή και στην αρχιτεκτονική των μικροεπεξεργαστών.
Χθες κοινοποιήθηκαν στην επίσημη σελίδα του awk (το μυστηριώδες "Inside the Lawker room" προς το τέλος του sidebar του παρόντος ιστολογίου) δύο νέες αναφορές του Robbins· η πρώτη έχει να κάνει με τη μελλοντική πορεία του gawk, όπου ο Arnold ανακοινώνει στην κοινότητα τα σχέδιά του για το άμεσο και απώτερο μέλλον, ενώ η δεύτερη αναφορά είναι μια φόρμα που ετοίμασε ο Arnold ζητώντας τη συνδρομή της κοινότητας σε διάφορες επιλογές προκειμένου να αποφασίσει πώς ακριβώς θα προχωρήσει στις τομές που σκέφτεται να προωθήσει από δω και πέρα όσον αφορά στη συμπερίληψη αρχείων στον gawk, δηλώνοντας ωστόσο ότι η τελική απόφαση θα είναι δική του: The maintainer will make the final decision [sic]. Μπορεί αυτή η συμπεριφορά να φαντάζει κάπως αλαζονική, αλλά στον κόσμο του ελεύθερου λογισμικού μπορούν, ανά πάσα στιγμή, οι συμμετέχοντες σε οποιοδήποτε project να δημιουργήσουν νέο κλώνο του project, απομονώνοντας το συντηρητή που την έχει δει «Βοναπάρτης», και συνεχίζοντας απρόσκοπτα την ανάπτυξη των σχετικών προγραμμάτων. Τέτοιου είδους «ανταρσίες» είναι συνηθισμένες στο χώρο του ανοικτού κώδικα και ο χρόνος είναι αυτός που θα δείξει ποιος κλώνος θα επιβιώσει μέσα από την αποδοχή ή όχι του αντίστοιχου project από την κοινότητα που είναι και ο τελικός αποδέκτης των προϊόντων πληροφορικής. Τρανταχτό παράδειγμα κλωνοποίησης αποτελεί ο Iceweasel που δημιουργήθηκε ως κλώνος του Firefox όταν η Mozilla πήγε να τζογάρει, μεθυσμένη από την τεράστια επιτυχία του browser· αμέσως κινητοποιήθηκαν οι συμμετέχοντες και δημιούργησαν τον Iceweasel ως κλώνο του Firefox, αναγκάζοντας έτσι τη Mozilla να συμμαζευτεί, καθώς κινδύνευε να μείνει χωρίς προγραμματιστές. Ο Iceweasel παραμένει και συντηρείται ως κλώνος του Firefox ακόμη και σήμερα, αποτελώντας φόβητρο για τους επίδοξους χρηματιστές που σκέφτονται να τζογάρουν στον ανοικτό κώδικα.Φυσικά και απάντησα αμέσως στη φόρμα του Arnold, στέλνοντάς του μάλιστα και ένα προσωπικό μνημόνιο στο οποίο του παραθέτω τις σκέψεις μου σε κάθε μια από τις επιλογές της φόρμας, καθώς, πριν δυο περίπου χρόνια, είχα συζητήσει μαζί του (μέσω email) εκτενώς την αναγκαιότητα της συμπερίληψης αρχείων στον gawk. Το θέμα όμως δεν είναι η συγκεκριμένη φόρμα. Το θέμα είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν σήμερα άνθρωποι σαν το Robbins, όπου ο αρχιερέας ενός τόσο σημαντικού εγχειρήματος όχι απλώς δεν κάνει του κεφαλιού του, αλλά καταφεύγει στην κοινότητα ζητώντας ιδέες, απόψεις και κρίσεις, ώστε το προϊόν να είναι διαφανές και να τυγχάνει της αποδοχής όχι κάποιων γκουρού, αλλά της κοινότητας γενικά.
Έτσι δουλεύουν σήμερα αυτοί που έχουν πρόθεση και διάθεση να υπηρετήσουν το δημόσιο συμφέρον κκ. βουλευτές και αρμόδιοι διαφόρων επιτροπών και ινστιτούτων. Το «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» έχει πεθάνει από το 1974, κ. Μπαμπινιώτη, αλλά μοιάζει να μην το έχετε πάρει χαμπάρι. Τα αποτελέσματα, κ. Λοβέρδο, τα νιώθουμε πια στην τσέπη μας και σε λίγο θα τα νιώθουμε και στο πετσί μας κυριολεκτικά (πολλοί συνάνθρωποί μας τα νιώθουν ήδη). Αντί να αναθέσετε, ήδη από το 1981, σε ανθρώπους σαν τον Arnold κάθε ένα από τα πάμπολλα μικρά κομμάτια που συνιστούν αυτό το τέρας που λέγεται δημόσια διοίκηση, εσείς δώσατε βορά στους καρχαρίες, στις ύαινες και στα χιλιάδες τρωκτικά που κυκλοφορούν στις υπόγειες στοές και στους σκοτεινούς διαδρόμους των υπουργείων, την οργάνωση της Παιδείας, της Υγείας, της Ασφάλισης, της Οικονομίας και της Διοίκησης με αποτέλεσμα να ξοδευτούν (αναλωθούν είναι η σωστή λέξη) τεράστια κοινοτικά κονδύλια τα οποία τώρα οι πάροχοι ζητούν πίσω.
Μα πώς να σας δώσουμε πίσω αυτά που ζητάτε αξιότιμοι κκ. εταίροι, αφού τα λεφτά σας βρίσκονται σε καταθέσεις ιδιωτών στην Ελβετία, ή έχουν γίνει Mercedes, βίλες και πισίνες. Μπορούμε εμείς να ανοίξουμε τους λογαριασμούς του κ. Κόκαλη που ξεκοκάλιζε τόσα χρόνια τα κονδύλιά σας με τις ευλογίες των διαχειριστών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ; Μήπως μπορούμε να βάλουμε το χέρι μας στην τσέπη της κ. Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη η οποία διαχειρίστηκε τα τεράστια κονδύλια των ολυμπιακών αγώνων του 2004, που έγιναν τελικά παρανάλωμα σε φιέστες, χορούς και πανηγύρια; Μην πας μακρυά· μόλις πριν λίγες μέρες έγινε νέα «γιορτή των αγγέλων» στην πόλη μας και βγήκαμε όλοι πολύ ευχαριστημένοι από αυτήν την εξαίσια βραδυά, όπου ξοδεύτηκαν ένα κάρο λεφτά για να ακούσουμε τις μαλακίες του Χατζηγιάννη μεσούσης της φοβερής κρίσης, όπου ο Δ.Θ. χρωστάει δεκάδες εκατομμύρια σε προμηθευτές και δεκάδες έργα πνοής στους ταλαίπωρους κατοίκους αυτής της πόλης, παρέχοντας «ποδηλατόδρομους» και «δενδρόφυτες παραλίες» σε κρετίνους που δεν μπορούν να κρίνουν αν αποτελεί προτεραιότητα η Υγεία, το Ασφαλιστικό ή το να γίνει η «Θεσσαλονίκη μας μητροπολιτικός δήμος και οικονομικό κέντρο των Βαλκανίων» [sic]
Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2009
ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΣ
…… Ο λόγος που τα περιγράφω όλα αυτά, είναι διότι όσο περνάνε τα χρόνια, βλέπω να δικαιώνονται αν όχι τα συμπεράσματα του Postman, τουλάχιστον οι ανησυχίες του. Πάρτε για παράδειγμα το Twitter. Τι είδους μέσο μετάδοσης πληροφοριών είναι αυτό και ποια η αξία του; Τι είδους ιδέες μπορεί να μεταφέρει; «Τώρα τρώω ένα παγωτό» ή «βλέπω μια ενδιαφέρουσα ταινία»… Όσο για την αμεσότητα, αυτή δεν διαφέρει από τους υπόλοιπους διαδικτυακούς τρόπους επικοινωνίας. Κι όμως, όλος ο κόσμος (ιδίως στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού) έχει ψύχωση με το Twitter. Μέχρι και το αμερικανικό CDC (το Κέντρο Ελέγχου Νοσημάτων) είχε twit σχετικό με την πανδημία της νέας γρίπης! Αν και ουσιαστικά παρέπεμπε στη σχετική ιστοσελίδα του CDC… Πάρτε για παράδειγμα τα blogs. Δεν υπάρχει αντίρρηση ότι είναι πολύ σπουδαίο κάθε πολίτης να έχει φωνή και να εκφράζεται άμεσα, ελεύθερα και δυναμικά. Αυτό είναι η θετική πλευρά. Όμως, αυτή τη στιγμή υπάρχουν μερικά εκατομμύρια blogs (!) -κανείς δεν ξέρει με ακρίβεια πόσα- και συνεχίζουν να αυξάνονται εκθετικά. Έτσι, δημιουργούμε μια θάλασσα από ανακατεμένες, επαναλαμβανόμενες, κατατετμημένες, επιδερμικές πληροφορίες: αυτό που ο Postman αποκαλεί …… |
Τα παραπάνω δεν είναι δικά μου. Είναι απόσπασμα από το πολύ ενδιαφέρον άρθρο τού Θοδωρή Λύτρα στο περιοδικό LINUX Format Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 2009 που κυκλοφόρησε πρόσφατα. Το άρθρο αναφέρεται στον Neil Postman, σπουδαίο όσο και αμφιλεγόμενο διανοητή, που ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την επικοινωνία και την πληροφορία γενικότερα. Ο Postman πέθανε στις 5 Οκτωβρίου του 2003, αλλά οι απόψεις του μόλις τώρα αρχίζουν να δικαιώνονται. Πράγματι, ο Postman είναι γνωστός στους πολλούς ως "αρνητής" του Internet, αλλά αυτό αποτελεί μια εσφαλμένη υπεραπλούστευση. Ο Postman είχε απλώς δει από πολύ νωρίς (1992) τις εξελίξεις και είχε θίξει από τότε πολλά ζητήματα που αφορούν στον πληθωρισμό (και τη συνακόλουθη απαξίωση) της πληροφορίας εισάγοντας μάλιστα τον όρο Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009
Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009
Η ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΦΑΓΗΣ
του ΤΣΙΚΟΛΥ ΦΙΚΕΛ
Μετά την τεράστια, ανέλπιστη αποτυχία που σημείωσε το αστυνομικό θρίλερ "Τα Τρία Σκαλοπάτια", έχουμε τη χαρά και την τιμή να σας παρουσιάσουμε το νέο εξαιρετικό αστυνομικό μυθιστόρημα του Τσίκολυ Φίκελ, από τις εκδόσεις La Scatola, από σήμερα σε συνέχειες στο ιστολόγιό μας!
ΒΙΤΕΡ
Η ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΦΑΓΗΣ
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΩΝ
ΒΙΤΕΡ
η νύχτα
της
μεγάλης σφαγής
μια νουβέλα
του Τσίκολυ Φίκελ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ LA SCATOLA
Τσίκολυ Φίκελ
1982 Εκδόσεις ΛΑ ΣΚΑΤΟΛΑ ΠΑΜΠΛΙΚΕΪΣΙΟΝΣ
Στοιχειοθετήθηκε και τυπώθηκε
στο Απούτσιπλακ τον Απρίλη
του 1982 για λογαριασμό των
εκδόσεων ΛΑ ΣΚΑΤΟΛΑ
Άπειρες ευχαριστίες για την
πολύτιμη συνεργασία και βοήθεια
στον ακαταπόνητο φίλο και
δαφνοστεφή ακαδημαϊκό
Κόρκ Τόουνους.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΤΗΝΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΩΝ
Εμπρός: του συγγραφέα
Πίσω: ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Κρις Λίμπερτυ
ΚΕΙΜΕΝΟ Κορκ Τόουνους
ΤΣΙΚΟΛΥ ΦΙΚΕΛ
Η
ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ
ΜΕΓΑΛΗΣ
ΣΦΑΓΗΣ
νουβέλα
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Λευτέρης Σερασκέρης
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΑ ΣΚΑΤΟΛΑ - Απούτσιπλακ, 1982
1. ΦΩΝΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ
Ο Άστον Μάρτιν βρισκόταν σε πολύ δύσκολη θέση. Ήταν αλυσοδεμένος στη μέση τής ερήμου, μισοπεθαμένος απ' τη δίψα και την πείνα, κουρελής και κακομοιριασμένος. ΑΥΤΟΣ!, ο μεγάλος, ο αήττητος. Περιμένει καρτερικά, έτσι ακίνητος μέσ' στη ντάλα, να τον αποτελειώσουν. Θαρρεί κανείς πως είναι νεκρός, μα το μυαλό του δουλεύει πυρετικά. Πασχίζει να βρει τον ΚΑΛΥΤΕΡΟ τρόπο να το σκάσει. Η στεγνή του γλώσσα περνά πάνω από τα σκασμένα του χείλη. Το θολό του μάτι παίρνει κάποια αμυδρή κίνηση. Συνοφρυώθηκε· «Ανάθεμα!» έκραξε. Τρεις τεράστιοι κροταλίες κατευθύνονταν κατά πάνω του. Ένοιωσε κάποιο νεύρο να τον σφυροκοπάει στο φρύδι.
-Κοπρόσκυλα! ούρλιαξε.
Τα απαίσια ερπετά, ολοένα και πλησίαζαν. Έπρεπε να σκεφτεί κάτι, συγχρόνως βλαστημούσε: «Τσογλάνια!».
«Μήπως ήρθε το τέλος μου;» μονολόγησε. «Αποκλείεται» κατέληξε κουνώντας χαρακτηριστικά πέρα δώθε το κεφάλι. Τα ερπετά κόντεψαν στο ένα μέτρο. Ο αδάμαστος έμενε ακίνητος, μα την επόμενη στιγμή, οι ακούρευτες τρίχες στο σβέρκο του ορθώθηκαν από ανατριχίλα, άνοιξε διάπλατα τα μάτια, το κορμί του μούδιασε ολάκερο. Πίσω ακριβώς από τα θανατηφόρα ερπετά, βάδιαζαν με μεγάλα βήματα δύο τεράστιοι μαύροι αλειμμένοι με λάδι. Προχωρούσαν ολόγυμνοι προς το μέρος του, κραδαίνοντας τα φοβερά μόριά τους. Ακόμα πιο πίσω όμως…… ώ! μα ήταν απίστευτο!, δεν πίστευε στα μάτια του. Ήταν ο ίδιος ο χάρος χαμογελαστός, μ' ένα ντοσιέ στη μασχάλη. Ένοιωσε με μιάς να του φεύγει ο κλανιάς.
Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2009
PICASAπηδες!
Υ.Γ.
Επειδή με κούρασε αυτή η ιστορία, και ως ένδειξη διαμαρτυρίας, θα τηρήσω σιγή για όσο μου καπνίσει. Θα μου πεις χεστήκαμε, αλλά κρίνω ότι πρέπει να σας το πω μη νομίσετε ότι κάτι άλλο συμβαίνει. Σκέφτομαι σοβαρά και την περίπτωση να μετακινηθώ στη Yahoo!, αλλά ποιός ξέρει τι σκατά θα βρω κι εκεί, άσε που βαριέμαι να κάνω οτιδήποτε…
ΤΑ ΤΡΙΑ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙΑ
του ΤΣΙΚΟΛΥ ΦΙΚΕΛ
IV
Ξαφνικά άνοιξε η πόρτα και πετάχτηκε μέσα στο δωμάτιο ένας νταγκλαράς 1,95 με 1,96.
-Γειά σου Άστον, είπε ο τύπος με βλακώδες βλέμμα.
-Γειά σου αστυνόμε, τί θέλουμε;
-Ήρθα να σε συγχαρώ βρε άτιμε, μας βοήθησες πολύ και γι αυτό σ' ευχαριστώ.
-Δεν καταλαβαίνω μωρέ, τί……
Η φράση του Άστον κόπηκε με την είσοδο της ξανθιάς και ζουμερής νοσοκόμας. Ο Άστον ξέχασε τα πάντα, τώρα μόνον η νοσοκόμα υπήρχε εκεί, της χαμογέλασε γλυκά και όταν αυτή αναταπέδωσε το χαμόγελο συνοδευόμενο με ένα προκλητικό λίκνισμα της λεκάνης, του σηκώθηκε…… και η τρίχα. Ο αστυνόμος ρούφηξε μια γερή ρουφηξιά από το ελληνικό πούρο του και συνέχισε κάπως πιο δυνατά:-Λοιπόν φίλε μου Άστον, όταν σκόνταψες στα τρία σκαλοπάτια της πολυκατοικίας έπεσες με το κεφάλι στο μεσαίο και το έσπασες.
-Έ, και τί έγινε;
-Βρήκαμε κάτι πολύτιμο μέσα.
-Άσε ρε.
-Ναι ντε, βρήκαμε ενοχοποιητικά στοιχεία εις βάρος της "Μίλκθίνγκς" που έκανε αποβουτύρωση στα προϊόντα μιας άλλης εταιρείας, της "Ιντερμίλκ". Μ' αυτόν τον τρόπο πουλούσε περισσότερα προϊόντα μια και ο κοσμάκης πήρε χαμπάρι τί γίνεται.
Και ο αστυνόμος συνέχισε:
-Θέλω να μου λύσεις όμως μια απορία: εσύ τί γύρευες εκεί;
Ο Άστον Μάρτιν δεν μίλησε, έπιασε μονάχα τη φλογερή νοσοκόμα από τη λυγερή της μέση και την ξάπλωσε στο ντιβάνι, τη φίλησε με πάθος και της είπε «είμαι γεμάτος έρωτα για σένα» και άρχισε να την ξεκουμπώνει. Ο αστυνόμος έφαγε τη μάπα του και βγήκε βλαστημώντας «Ανάθεμα!». Ο Άστον Μάρτιν είχε λύσει ακόμη ένα μυστήριο και έδωσε ένα ακόμα χτύπημα σ' αυτούς που πατάνε στον σβέρκο των αδυνάτων.
ΤΕΛΟΣ
ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ
_________ΑΠΟΣΤΟΛΗ
ΣΤΟ
ΤΖΙΠΣΥ-ΣΙΤΥ________
Ένα από τα καλύτερα βιβλία της Απουτσιπλακινής λογοτεχνίας που φέρει την υπογραφή του μεγάλου Τζιμ Μπακατσουλάρε.
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΤΖΙΠΣΥ-ΣΙΤΥ
- Όπου ένας ολόκληρος λαός ζει και συμπεριφέρεται παράξενα.
- Εδώ ο κόσμος ζει στο χάος κυβερνούμενος από δύο κυβερνήσεις, ένας ολόκληρος λαός ζει τη νύχτα και κοιμάται την ημέρα.
- Όπου ο φυσιολογικός έρωτας τιμωρείται με θάνατο και όπου όλοι σκοτώνουν χωρίς λόγο με καράτε.
ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΒΙΤΕΡ
Κυκλοφορεί το καινούργιο μυθιστόρημα του ΜΑΪΚ ΠΟΥΚΝΗ με τίτλο:
ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΧΑΖΟΥ
Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα του διάσημου πια Αλβανοπολωνού συγγραφέα που τιμήθηκε με το βραβείο φτηνής λογοτεχνίας.
ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΧΑΖΟΥ
Είναι μιά περιπέτεια του Ντον Ράιτ που χωρίς να θέλει μπλέκεται στα δίχτυα ενός χαζού ανθρώπου και βλέπει μπροστά στα μάτια του να εξαφανίζει τη γη.
ΟΤΑΝ Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΕΓΙΝΕ ΓΙΑΟΥΡΤΙ
ΣΠΑΣΑΝ ΤΑ ΚΟΥΤΑΛΙΑ
του Ερνέστου Στουτίγκα
ΕΝΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΔΡΑΜΑ
ΒΙΤΕΡ
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΣΕΙΡΑ
- 7-Στραπατσάδα στις Άνδεις - ΤΣΙΚΟΛΥ ΦΙΚΕΛ
- 11-Αποστολή στο Τζίπσυ-Σίτυ - ΝΙΚ ΣΚΡΟΥ
- 19-Ο Άστον Μάρτιν κομπλάρει - ΤΣΙΚΟΛΥ ΦΙΚΕΛ
- 23-Το μεγάλο ματς - ΑΛΦ ΜΠΟΤΖΙ
- 31-Σκοτώστε τις φίρμες - ΝΑΣΤΥ ΜΑΡΜΑΓΚΑΛΟΣ
- 33-Η μεγάλη νίλα - ΤΖΑΙΗΜΣ ΚΑΠΑΜΑ
- 44-Μάχη με τα λέσια - ΤΣΙΚΟΛΥ ΦΙΚΕΛ
- 69-Κομπίνες στο Βόρνεο - ΤΣΙΚΟΛΥ ΦΙΚΕΛ
- 72-Άστον Μάρτιν εναντίον Άστον Μάρτιν - ΤΣΙΚΟΛΥ ΦΙΚΕΛ
- 76-Θα σε σκοτώσω με λεφτά - ΜΑΙΚ ΠΟΥΚΙΝ
- 84-Ληστεία με αρχίδια - ΣΤΗΒ ΜΑΡΜΙΤΑΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΣΕΙΡΑ
- 4-Όταν χτυπούν τα χλαπατσίμπαλα
- 14-Οι ταμαχιάρηδες
- 19-Η μάχη του Απούτσιπλακ
- 26-Ένας τρόπος για να κάνεις έρωτα
- 41-Οι ψύχες να γίνονται σφουγγάρια
- 43-Η αλήθεια για τις Θερμοπύλες
ΣΕΙΡΑ ΓΟΥΕΣΤΕΡΝ
- 8-Ο πρώτος σιγαστήρας
- 12-Μεταγραφή στον σερίφη
- 23-Το ράντσο με τα μπεκατσόνια
Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009
ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΑΠΟΡΡΗΤΟ, ΤΣΟΝΤΕΣ ΚΛΠ
Παιδιά, σήμερα έλαβα το παρακάτω mail και θορυβήθηκα λίγο. Σας το διαβάζω:
Ο λογαριασμός Google για τα Λευκώματα Ιστού Picasa έχει απενεργοποιηθεί μόνιμα λόγω επαναλαμβανόμενων παραβιάσεων των Πολιτικών Προγράμματος. Η Google επιφυλάσσεται του δικαιώματος απενεργοποίησης ενός λογαριασμού Google από ένα συγκεκριμένο προϊόν ή ολόκληρου του συστήματος λογαριασμών Google, σε περίπτωση που οι Όροι Χρήσης ή οι πολιτικές που αφορούν σε ένα συγκεκριμένο προϊόν παραβιάζονται. Η Google διατηρεί, επίσης, το δικαίωμα τερματισμού του λογαριασμού σας ανά πάσα στιγμή, για οποιοδήποτε λόγο, με ή χωρίς προειδοποίηση.
Μπορείτε να ανατρέξετε στους Όρους Χρήσης της Google στη διεύθυνση https://www.google.com/accounts/TOS?hl=el&loc=gr. Για να ανατρέξετε στις Πολιτικές Προγράμματος των Λευκωμάτων Ιστού Picasa, επισκεφτείτε τη διεύθυνση http://picasa.google.gr/web/ policy.html
Αν πιστεύετε ότι ο λογαριασμός σας έχει απενεργοποιηθεί εσφαλμένα, μπορείτε να στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στη διεύθυνση picasa-support@google.com, περιγράφοντας αυτό που συνέβη όταν απενεργοποιήθηκε ο λογαριασμός σας.
Μη φανταστείτε ότι με νοιάζει και πολύ, τελικά τί είχαμε, τί χάσαμε. Σιγά τα αυγά. Χέστηκα, να το πω κι αλλιώς. Πάντως, φαίνεται ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο ρόδινα όσο φαίνονται. Τώρα, για τσόντες με κόβουν (βλέπε "άρωμα γυναίκας"), για το ότι αναρτώ φωτογραφίες χωρίς να αναφέρω από πού τις ξεσήκωσα, δεν το ξέρω. Πάντως, δεν υπάρχει περίπτωση να το ψάξω σε βάθος. Ό,τι γίνει. Αν κάποια στιγμή πάντως χαθεί το blog, μην αναρωτηθείτε πού χάθηκα, μάλλον θα έχω φάει ban.ΤΖΙΜΑΚΟΣ, ΑΠΑΙΧΤΟΣ
Μετά το άρθρο "ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ" στο οποίο ανήρτησα και το σχετικό βίντεο "Ο Πανούσης στη Βουλή", κρίνω ότι πρέπει να πω δυο λόγια γι' αυτόν τον άνθρωπο. Ο Τζίμης Πανούσης είναι, πιστεύω, από τους πιο ταλαντούχους καλλιτέχνες στο χώρο της πολιτικής σάτιρας και το έχει αποδείξει αυτό με εκατοντάδες πετυχημένους δίσκους, βίντεο, συνεντεύξεις και παραστάσεις που έχει δώσει τα τελευταία 25 χρόνια. Πολλοί δεν τον συμπαθούν λόγω της ελευθεριότητας την οποία δείχνει στην αντιμετώπιση "σοβαρών" καταστάσεων και προβλημάτων. Εγώ όμως πιστεύω ότι η φύση της σάτιρας είναι ακριβώς αυτή· δεν μπορείς να κάνεις σάτιρα κοιτώντας να μην θίξεις τις ευαισθησίες του κ. Νταλάρα, ή του κ. Κούγια, ή του καθενός από εμάς. Τέλος πάντων, να μην πλατειάζω. Ακούστε αυτό το βίντεο!ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΣ…
Το Sydney Town Hall είναι ένα πανέμορφο αρχιτεκτονικό μνημείο χτισμένο στην καρδιά του Σίδνεϊ. Βρίσκεται απέναντι από το κτίριο "Βασίλισσα Βικτωρία" και στην ίδια πλευρά με τον καθεδρικό του Αγίου Ανδρέα. Καθώς είναι κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό "Town Hall" και μεταξύ των σινεμά της George Street και του Κεντρικού Εμπορικού Επιμελητηρίου, αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή σημεία συνάντησης στο Σίδνεϊ.
Το Sydney Town Hall κατά το 1889
Το Town Hall κτίστηκε στα 1880 σε Βικτωριανό στιλ και παραμένει το μόνο μη θρησκευτικό κτίσμα της εποχής, που διατηρεί ακόμη και σήμερα την αρχική του εμφάνιση και λειτουργία. Το κτίριο φιλοξενεί το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης, το γραφείο του Δημάρχου και διαθέτει αίθουσες υποδοχής και δεξιώσεων. Κοντά στο Sydney Town Hall υπάρχουν πολλά σύγχρονα κτίρια που διατηρούν το βικτωριανό στιλ.
Μεταξύ αυτών θεωρείται πια κλασικό το μεγάλο εμπορικό κέντρο του Σίδνεΐ, το οποίο επισκέπτεται καθημερινά πλήθος επισκεπτών, καθώς ο επισκέπτης μπορεί εκεί να συνδυάσει τα ψώνια του με άλλες ευχάριστες ενασχολήσεις, όπως καφέ, κομμωτήριο, spa κλπ. Προσέξτε, π.χ., το μεγάλο ρολόϊ, απομίμηση του ρολογιού του Town Hall:
Μεταξύ αυτών θεωρείται πια κλασικό το μεγάλο εμπορικό κέντρο του Σίδνεΐ, το οποίο επισκέπτεται καθημερινά πλήθος επισκεπτών, καθώς ο επισκέπτης μπορεί εκεί να συνδυάσει τα ψώνια του με άλλες ευχάριστες ενασχολήσεις, όπως καφέ, κομμωτήριο, spa κλπ. Προσέξτε, π.χ., το μεγάλο ρολόϊ, απομίμηση του ρολογιού του Town Hall:
Το ρολόι του μεγάλου εμπορικού κέντρου, αντίγραφο
του ρολογιού του Sydney Town Hall
(photo by Rachael Wheeler, Mirror.co.uk 24/11/2009)
του ρολογιού του Sydney Town Hall
(photo by Rachael Wheeler, Mirror.co.uk 24/11/2009)
Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
Παιδιά, μόνο από την αλλαγή του τίτλου έχουμε ήδη μεγάλη χασούρα σε χαρτί, μελάνη και πόρους γενικότερα. Ρε τι καραγκιοζιλίκια είναι αυτά;;; Αυτό το τρένο για να το πεις πρέπει να πάρεις και δεύτερη ανάσα, για να το γράψεις θέλεις μισή σελίδα χαρτί. Μου θυμίζει εκείνα τα φοβερά Α' ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ Β' ΒΑΘΜΟΥ - ΤΟΜΕΑΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΟΜΟΡΩΝ ΝΟΜΩΝ, ή Β' ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗΣ ΜΑΛΑΚΙΑΣ ΠΟΥ ΣΑΣ ΔΕΡΝΕΙ!!! Ρε ανεγκέφαλοι πού στο διάτανο (να μην πω τίποτα χειρότερο) τα βρίσκετε τέτοια τερατώδη ονόματα και τέτοια υδροκέφαλα μορφώματα; Μ'αυτά θα "αναμορφώσετε" τη Δημόσια Διοίκηση; Σας το έχω πει. Τη Δημόσια Διοίκηση, αν αυτή μπορεί να αλλάξει με ήπιο τρόπο και όχι με το να σας σπάσουν όλους τα κεφάλια και να σας πετάξουν έξω από τον ιερό χώρο της Βουλής των Ελλήνων που τον καταντήσατε φυτώριο ανοησίας, κομπλεξισμού, ματαιοδοξίας και νεόκοπης (δι)ανόησης, θα την αλλάξουν άλλοι, όχι εσείς· εσείς δεν μπορείτε· εξ ορισμού! Εσείς την καταντήσατε σ' αυτό το χάλι. Εσείς, τα παιδιά σας και τα εγγόνια σας. Μη φωνάζεις κ. Χ, αν δεν είσαι γιος πρώην βουλευτή, είναι πολύ πιθανό σε λίγα χρόνια να φάμε στη μάπα τον κανακάρη σου· κι εσύ κ. Υ, κάτσε κάτω. Θα τ' ακούσεις τώρα από τούτο εδώ το βήμα: κι αν δεν υποστούμε την ανοησία της κόρης σου ως μελλοντικής βουλευτίνας, τότε είναι σίγουρο ότι θα την ανεχτούμε ως διευθύντρια σε κάποιο ΚΕΠ, ή ως προϊσταμένη κάποιου οργανισμού, ή ως ακριβοπληρωμένη σύμβουλο κάποιου οικονομικού επιτελείου, ή ως "εξωτερική συνεργάτιδα" κάποιου, τέλος πάντων, κρατικοδίαιτου (τερατο)μορφώματος από αυτά που εσείς οι ίδιοι επί σειρά δεκαετιών θεσμοθετείτε, για να παράγει σωρηδόν ανόητα πορίσματα, εγκυκλίους και άλλα κωλόχαρτα, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο αυτή την τεράστια μακαρονάδα αλα πουτανέσκα που αρέσκεστε να την ονομάζετε Δημόσια Διοίκηση.
Βρε αρχίδες, μας κάνατε να νοσταλγούμε το Δημόσιο του 1950 και του 1960, ναι, εκείνο το Δημόσιο με τους φακέλους και τα ελεεινά μεταλλικά γραφεία, εκείνο το Δημόσιο που οι υπάλληλοι έπρεπε να είναι "ευπρεπώς ενδεδυμένοι", το Δημόσιο των γενικών διευθυντών και των γενικών δερβεναγάδων, εκείνο που μπορεί να ήταν ό,τι ήταν, αλλά τουλάχιστον δεν παρίστανε την πολυεθνική και το ίδρυμα Ροκφέλερ. Πού πας ρε βλάχο (αν θέλεις και με κεφαλαίο το "Β" κ. Βλάχο, πρώην υφυπουργέ Εσωτερικών), χωρίς υποδομές να στήσεις Δημόσια Διοίκηση; Αυτά τα πράγματα θέλουν υπομονή, θέλουν να βάλουν τον κώλο τους κάτω άνθρωποι με κοινή λογική και όρεξη για δουλειά, να απλοποιήσουν τις διαδικασίες, να δώσουν λίγο αέρα επιτέλους στον πολίτη που υποτίθεται ότι πρόκειται να ωφεληθεί και να εξυπηρετηθεί. Άιντε στο σπίτι σας, επιτέλους, κκ. Κεδίκογλου, κκ. Αλευράδες, κκ. Μητσοτάκηδες, κκ. Παπανδρέου, κκ. Καραμανλήδες και Λιάπηδες, κκ. Κεφαλογιάννηδες, κκ. λπ. Άιντε στο σπίτι σας, επιτέλους!
Υ.Γ.
Παρακολούθησα, χθες και σήμερα, την παρωδία συζήτησης του Σ/Ν περί προσλήψεων κλπ στη βουλή. Είδα ότι από την πλευρά του ΛΑΟΣ εισηγητής ήταν και ο Αλέξανδρος Χρυσανθακόπουλος. Βρε παιδιά, αυτός δεν ήταν ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ που ξημεροβραδιαζόταν στα φρουτάκια το 2002; Παρακαλώ ας με διαψεύσει κάποιος γιατί θα τρελαθώ μ' αυτούς τους ξεδιάντροπους. Ας με διαψεύσει κάποιος, σας παρακαλώ…
Υ.Γ.Παρακολούθησα, χθες και σήμερα, την παρωδία συζήτησης του Σ/Ν περί προσλήψεων κλπ στη βουλή. Είδα ότι από την πλευρά του ΛΑΟΣ εισηγητής ήταν και ο Αλέξανδρος Χρυσανθακόπουλος. Βρε παιδιά, αυτός δεν ήταν ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ που ξημεροβραδιαζόταν στα φρουτάκια το 2002; Παρακαλώ ας με διαψεύσει κάποιος γιατί θα τρελαθώ μ' αυτούς τους ξεδιάντροπους. Ας με διαψεύσει κάποιος, σας παρακαλώ…
Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2009
υπό εχεμύθειαν…
Της Γαλάτειας Καζαντζάκη
Η Γαλάτεια Καζαντζάκη όταν ήταν νεαρή στο Ηράκλειο της Κρήτης, και προτού παντρεφτεί με τον Καζαντζάκη, κι άλλοι νέοι την είχαν ερωτευτεί. Ένας απ' αυτούς ήταν ο Ανδροκλής Ξενάκης, συμμαθητής του Καζαντζάκη στο Γυμνάσιο. Αυτός έπαιξε το ρόλο τού Οιδίποδα στο ομώνυμο έργο, που παίξανε οι τελειόφοιτοι (ο Καζαντζάκης υποδύθηκε τον Κρέοντα) του Γυμνασίου Ηρακλείου, το 1902. Μιά μέρα ο Ανδροκλής μέσα σε άλλα είπε στη Γαλάτεια:-Είσαι η Ασπασία των νεωτέρων χρόνων…
-Με μόνη τη διαφορά πως αυτή είχε να κάνει με Περικλήδες κι εγώ έχω να κάνω με Φασουλήδες…
(καταγραφή Έλλης Αλεξίου)
Μόλις είχε εκδόσει η Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη το πρώτο της βιβλίο: «Ώρες αγάπης». Ήταν του Αγίου Γεωργίου και ο Πρεβελάκης είχεν έρθει στου Αυγέρη, στο σπίτι τής οδού Δεινοκράτους -το δεύτερο της οδού, ανεβαίνοντας δεξιά. Πάνω στο τραπέζι ο Πρεβελάκης είδε το καινουργιοβγαλμένο βιβλίο τής Σοφίας. Το πήρε στα χέρια, το περιεργάστηκε, κι ύστερα το απόθεσε χάμω με έντονο αίσθημα δυσμένειας.
-Δε σ' αρέσει; του λέει η Αλεξίου, αδελφή της Γαλάτειας, είναι πολύ καλό βιβλίο…
-Δεν είναι γι' αυτό. Μα σε μένα το έδωσε γράφοντας στην αφιέρωση: «Στον ποιητή…», ενώ την Κυριακή που πήγα στην Αίγινα, διάβασα την αφιέρωση που είχε κάνει στο Νίκο· σε κείνον έγραφε: «Στο μεγάλο ποιητή…».
-Καλά, του λέει η Αλεξίου, ένας άλλος να ενοχληθεί το καταλαβαίνω, μα εσύ που πιστεύεις τον Καζαντζάκη όχι μόνο μεγάλο, μα Θεό… γιατί να θυμώσεις;
-Άλλο τι πιστεύω για τον Καζαντζάκη, κι άλλο τι πιστεύω για τον εαυτό μου.
(καταγραφή Έλλης Αλεξίου)
ΟΝΤΩΣ, ΓΑΜΗΘΗΚΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!
| Σαρκοφάγο παρελθόν Εκπλήξεις έκρυβε το γονιδίωμα του γιγάντιου πάντα | ||
 Associated Press | ||
| Μόλις 1.600 γιγάντια πάντα εκτιμάται ότι ζουν σήμερα στη φύση | ||
| ||
Τα γενετικά παράξενα του γιγάντιου πάντα δημοσιεύονται στο περιοδικό Nature, έπειτα από τον πλήρη προσδιορισμό της γενετικής αλληλουχίας της «Τσινγκ Τσινγκ», ενός θηλυκού πάντα τριών ετών που πήρε το όνομα μιας από τις μασκότ των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου. Τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να βοηθήσουν σημαντικά στις προσπάθειες προστασίας της εμβληματικής αλλά απειλούμενης αρκούδας -μόνο 1.600 γιγάντια πάντα εκτιμάται ότι απομένουν σήμερα στη φύση, τα περισσότερα στη νοτιοανατολική επαρχία του Σετσουάν. Ακόμα 120 ζουν σε κινεζικούς ζωολογικούς κήπους και κέντρα αναπαραγωγής, και περίπου 20 σε ζωολογικούς κήπους εκτός της Κίνας. Από το κρέας στα μπαμπού Το πλήρες γονιδίωμα που παρουσίασε η διεθνής ερευνητική κοινοπραξία, με επικεφαλής το Ινστιτούτο Γενωμικής του Πεκίνου, επιβεβαιώνει ότι το γιγάντιο πάντα είναι ένα γενετικό απολίθωμα, αφού τα γονίδιά του εξελίσσονται με ρυθμό πιο αργό σε σχέση με τους ανθρώπους. Το είδος (Ailuropoda melanoleuca) πρέπει να έχει αλλάξει ελάχιστα εδώ και τρία εκατομμύρια χρόνια. Μεταξύ όλων των θηλαστικών των οποίων έχει προσδιοριστεί μέχρι σήμερα το πλήρες γονιδίωμα, η αλληλουχία του γιγάντιου πάντα μοιάζει περισσότερο με του σκύλου -η ομοιότητα πλησιάζει το 80%, αναφέρει ο δικτυακός τόπος του Nature. Το χαριτωμένο ασπρόμαυρο ζώο ήταν πιθανότατα σαρκοφάγο, όπως οι περισσότερες σύγχρονες αρκούδες, αργότερα όμως στράφηκε σε μια σχεδόν αποκλειστικά χορτοφαγική δίαιτα. Το γονιδίωμά του περιλαμβάνει όλα τα ένζυμα που απαιτούνται για την πέψη του κρέατος, όχι όμως και το γονίδιο T1R1, το οποίο κωδικοποιεί τον υποδοχέα για τη γεύση ουμάμι του κρέατος (ουμάμι είναι μια από τις πέντε γεύσεις, μαζί με το ξινό, το αλμυρό, το γλυκό και το πικρό). Αυτό σημαίνει ότι το κρέας θα ήταν μάλλον άγευστο για το γιγάντιο πάντα. Επιπλέον, από το γονιδίωμά του απουσιάζουν τα γονίδια για τα ένζυμα που διασπούν την κυτταρίνη των φυτικών τροφών. Για να χωνέψει τα σκληρά μπαμπού, την αποκλειστική τροφή του, το γιγάντιο πάντα φαίνεται ότι βασίζεται σε βακτήρια του πεπτικού συστήματος που διασπούν την κυτταρίνη για λογαριασμό του. Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press Το παραπάνω άρθρο μού το κοινοποίησε με email ο Γιώργος Μπαλόγλου θεωρώντας ότι ΟΝΤΩΣ γαμήθηκαν τα πάντα όπως είχαμε προαναγγείλει σε άρθρο μας της 21 Οκτωβρίου 2009. Τον ευχαριστούμε θερμά. |
Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2009
ΤΑ ΤΡΙΑ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙΑ
του ΤΣΙΚΟΛΥ ΦΙΚΕΛ
Ο Άστον ξύπνησε μέσα σε άσπρα σεντόνια έκανε μια κίνηση να σηκωθεί αλλά το κεφάλι του πήγε να σπάση. Σιγά σιγά άρχισε να συνέρχεται, ήταν απλό, πέφτοντας εκείνη τη βροχερή νύχτα στο σκαλοπάτι κάπου χτύπησε. Οι σκέψεις του διακόπηκαν άμα τη εμφανίσει του ιατρού.
-Λέγομαι Άστον Μάρτιν.
-Αυτό το ξέρω, ξέρω επίσης πως κάποιος αστυνομικός μας ειδοποίησε αφού σας βρήκε γεμάτον αίματα. Ησυχάστε τώρα, κοιμηθείτε και το απόγευμα έχετε επισκέψεις.
-Επισκέψεις, ποιος;
-Ο φίλος σας ο αστυνόμος Ντον Φούτσκροϋ.
-Ο Φούτσκροϋ; δεν τον γουστάρω.
Άμα της εξαφανίσει του ιατρού ο Άστον έπιασε το πονεμένο του κεφάλι και άρχισε να θυμάται……
Είχε πάει στα γραφεία της γαλακτομικής εταιρείας "Μίλκθίνγκς" να ερευνήσει τα γραφεία μήπως και βρει τίποτα στοιχεία που θα τον βοηθούσαν να καθαρίσει την υπόθεση. Στάθηκε όμως πολύ άτυχος γιατί δεν πρόλαβε να διαβεί το κατώφλι, αν δεν ήταν εκείνα τα καταραμένα τα σκαλοπάτια……
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟΝΕΞ!
Σήμερα το πρωί κάηκε το modem/router του σπιτιού μου. Είμαι συνδρομητής σε πακέτο CONN-X του ΟΤΕ το οποίο προμηθεύτηκα πριν δύο περίπου μήνες. Όντας μέσα στην εγγύηση, τηλεφώνησα στο 123 και ανέφερα το πρόβλημα. Να μην τα πολυλογώ, ήρθε τεχνικός του ΟΤΕ από το σπίτι και ήδη έχω καινούριο modem/router. Δεν κάνω διαφήμιση, απλώς εντυπωσιάστηκα και βρίσκω ότι το blog είναι ένα καλό μέρος να εξομολογηθώ την (ευχάριστη) έκπληξη που ένιωσα. Αυτά…
Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2009
Η ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΚΟΠΕΓΧΑΓΗΣ
Απ' ό,τι έμαθα από τα δελτία ειδήσεων με αφορμή τη συνδιάσκεψη της Κοπεγχάγης, η αστυνομία τής Δανίας ονομάζεται POLITI. Έτσι λοιπόν λύθηκε επιτέλους αυτό το μυστήριο της μετονομασίας του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης σε Υπουργείο Προστασίας του Politi [sic]. Στέλνω και σχετική φωτό από τις εργασίες της συνδιάσκεψης όπου φαίνεται η ενεργή συμμετοχή της αστυνομίας της Δανίας όσον αφορά στην προστασία του POLITI:
ΡΟΔΑ ΑΕΙΘΑΛΗ
βαθύτερα κι από εκατό επαναστάσεις
δεν χάνεται, δεν σβήνει με τα χρόνια
όσο κι αν φθείρονται οι φυσιογνωμίες
όσο κι αν αλλοιώνονται τα σώματα.
Μένει στις επιθυμίες που κάποτε προκάλεσαν
στα λόγια που έφτασαν έστω αργά
στην εξερεύνηση δίχως ασφάλεια της σάρκας
στα δράματα που δεν έγιναν δημόσια
στα καθρεφτίσματα χωρισμών, στις ολικές ταυτίσεις.
Η ομορφιά των γυναικών που αλλάζουν τη ζωή
μένει στα ποιήματα που γράφτηκαν γι’ αυτές
ρόδα αειθαλή αναδίδοντας το ίδιο άρωμά τους
ρόδα αειθαλή, όπως αιώνες τώρα λένε οι ποιητές.
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ
ΤΑ ΤΡΙΑ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙΑ
του ΤΣΙΚΟΛΥ ΦΙΚΕΛ
Το βράδυ ο Άστον επισκέφτηκε τον Κλάρκνεϋ στη βίλλα του στο Λόνγκστερ.
-Το ήξερα πως είσαι ο καλύτερος στη δουλειά σου, μπράβο ρε συ.
-Χμ, προσπαθώ ν' αποφύγω τη βία.
-Ναι, ναι, αντιλαμβάνομαι αλλά νομίζω ότι τώρα θα θέλεις να πηγαίνεις, έτσι δεν είναι;
-Γιατί;
-Όλο και θα 'χεις καμιά δουλίτσα.
-Όχι, δεν νομίζω να ανέφερα τέτοιο πράγμα αλλά τέλος πάντων, φεύγω.
-Κάτσε μωρέ, μη φεύγεις.
-Μπα, ώρα να πηγαίνω.
-Πού θα πας, βρε, κάτσε λίγο ακόμα.
-Δε γίνεται, μού 'τυχε κάτι επείγον, λοιπόν σε χαιρετώ· θα έχω νεώτερα μόλις μάθεις τίποτα.
Η πόρτα έκλεισε βαριά πίσω του και ο άνδρας έφυγε βυθισμένος σε σκέψεις.
-Το ήξερα πως είσαι ο καλύτερος στη δουλειά σου, μπράβο ρε συ.
-Χμ, προσπαθώ ν' αποφύγω τη βία.
-Ναι, ναι, αντιλαμβάνομαι αλλά νομίζω ότι τώρα θα θέλεις να πηγαίνεις, έτσι δεν είναι;
-Γιατί;
-Όλο και θα 'χεις καμιά δουλίτσα.
-Όχι, δεν νομίζω να ανέφερα τέτοιο πράγμα αλλά τέλος πάντων, φεύγω.
-Κάτσε μωρέ, μη φεύγεις.
-Μπα, ώρα να πηγαίνω.
-Πού θα πας, βρε, κάτσε λίγο ακόμα.
-Δε γίνεται, μού 'τυχε κάτι επείγον, λοιπόν σε χαιρετώ· θα έχω νεώτερα μόλις μάθεις τίποτα.
Η πόρτα έκλεισε βαριά πίσω του και ο άνδρας έφυγε βυθισμένος σε σκέψεις.
~~~ * ~~~
III
Ο τύπος με τη μαύρη καμπαρτίνα προχωρούσε με χίλιες δυό προφυλάξεις προς τη σκοτεινή είσοδο της πολυκατοικίας. Είναι τόσο καλά καλυμμένος που δεν μπορώ να πως στα σίγουρα ποιος είναι. Κι ενώ η βροχή εξακολουθούσε να πέφτει με την ίδια συχνότητα, ο τύπος έφτασε ήδη έξω από την πόρτα, εκεί είχε τρία κι ακόμη τρία σκαλοπάτια για να χωθεί μέσα στη σκοτεινή και μυστηριώδη πολυκατοικία και να χαθή. Ο τύπος όμως φαίνεται πως δεν πρόσεξε τα τρία σκαλοπάτια και σκόνταψε, σίγουρα είναι ο Άστον Μάρτιν. Έμεινε εκεί ακίνητος μέσα στη νύχτα.
III
Ο τύπος με τη μαύρη καμπαρτίνα προχωρούσε με χίλιες δυό προφυλάξεις προς τη σκοτεινή είσοδο της πολυκατοικίας. Είναι τόσο καλά καλυμμένος που δεν μπορώ να πως στα σίγουρα ποιος είναι. Κι ενώ η βροχή εξακολουθούσε να πέφτει με την ίδια συχνότητα, ο τύπος έφτασε ήδη έξω από την πόρτα, εκεί είχε τρία κι ακόμη τρία σκαλοπάτια για να χωθεί μέσα στη σκοτεινή και μυστηριώδη πολυκατοικία και να χαθή. Ο τύπος όμως φαίνεται πως δεν πρόσεξε τα τρία σκαλοπάτια και σκόνταψε, σίγουρα είναι ο Άστον Μάρτιν. Έμεινε εκεί ακίνητος μέσα στη νύχτα.Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2009
παραΛΟΓΟΠΑΙΓΝΙΑ
ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΠΕΤΡΑΔΙΑ
…—Ελόγου σου θαρρείς, αφεντικό, πως θα καθίσω τώρα να σου αραδιάσω πόσα τούρκικα κεφάλια έκοψα και πόσα τούρκικα αυτιά έβαλα στο σπίρτο —καθώς το συνηθούνε στην Κρήτη… Βγάλ' το απ' το νου σου· βαριέμαι, ντρέπουμαι. Τί να' ναι αυτή η λύσσα, στοχάζουμαι τώρα που έβαλα γνώση, τί να' ναι αυτή η λύσσα να χιμάς να δαγκάνεις έναν άλλον άνθρωπο, που δε σού 'καμε τίποτα, να του κόβεις τη μύτη, να του παίρνεις το αυτί, να του ανοίγεις την κοιλιά και να φωνάζεις το Θεό να κατέβει να σε βοηθήσει —πάει να πει, να κόβει κι αυτός μύτες κι αυτιά και ν' ανοίγει κοιλιές; Μα τότε έβραζε, βλέπεις, το αίμα μου, πού μυαλό να ξεψαχνίζω! Οι σωστοί, οι τίμιοι λογισμοί θέλουν ησυχία, γεράματα, φαφουταρία. Όταν είσαι φαφούτης, εύκολο είναι να λες: «Ντροπή, παιδιά, μη δαγκάνετε!» Μα όταν έχεις και τα τριάντα δυό σου τα δόντια… Θεριό είναι ο άνθρωπος στα νιάτα του, θεριό ανήμερο, και τρώει ανθρώπους!
Κούνησε το κεφάλι.
—Τρώει κι αρνιά και κότες και γουρουνάκια, μα αν δε φάει άνθρωπο, όχι, δε χορταίνει, πρόστεσε και ζούπηξε το τσιγάρο στο πιατάκι τού καφέ. Όχι, δε χορταίνει! Τί λες και του λόγου σου, σοφολογιότατε;
Μα, χωρίς να περιμένει απάντηση:
—Τί μπορείς να πεις; έκαμε ζυγιάζοντάς με με τη ματιά. Καθώς καταλαβαίνω, η ευγενεία σου δεν πείνασες, δε σκότωσες, δεν έκλεψες, δε μοίχεψες —τί μπορείς λοιπόν να ξέρεις από κόσμο; Άπηχτο μυαλό, ανήλιαγο κρέας… μουρμούρισε με φανερή περιφρόνηση.
Κι εγώ ντράπηκα για τ' αδούλευτά μου χέρια, για το χλωμό μου πρόσωπο και την ανήλιαγη ζωή μου.
—Ας είναι, έκαμε ο Ζορμπάς κι απόσυρε συγκαταβατικά τη βαριά του φούχτα απάνω στο τραπέζι, σα να κρατούσε σφουγγάρι κι έσβηνε· ας είναι. Ένα πράγμα μονάχα ήθελα να σε ρωτήσω· θα 'χεις ξεφυλλίσει ένα μπαούλο φυλλάδες. Μπορεί να ξέρεις…
—Γιά λέγε, Ζορμπά, τι;
—Εδώ γίνεται, αφεντικό, ένα θάμα… Ένα αλλόκοτο θάμα, κι ο νους μου σαστίζει. Όλες αυτές οι ατιμίες, οι κλεψιές, οι σφαγές που κάμαμε εμείς οι αντάρτες, έφεραν τον πρίγκιπα Γεώργιο στην Κρήτη· τη λευτεριά!
Με κοίταξε με γουρλωμένα μάτια, κατάπληχτος.
—Μυστήριο! μουρμούρισε· μυστήριο μεγάλο! Για να 'ρθει λοιπόν η λευτεριά στον κόσμο χρειάζουνται τόσα φονικά και τόσες ατιμίες; Γιατί, να καθίσω να σου αραδιάσω τί ατιμίες κάμαμε και τί φονικά, θα σηκωθεί η τρίχα σου. Κι όμως ποιό το αποτέλεσμα; Η λευτεριά! Αντί ο Θεός να ρίξει το αστροπελέκι του να μας κάψει, μας δίνει τη λευτεριά! Δεν καταλαβαίνω τίποτα!
Με κοίταξε σα να ζητούσε βοήθεια. Το 'βλεπες, πολύ τον είχε τυραννήσει το μυστήριο ετούτο και δεν μπορούσε να βρει άκρα.
—Καταλαβαίνεις τού λόγου σου, αφεντικό; ρώτησε με αγωνία.
Τί να καταλάβω; Τί να του πω; Ή δεν υπάρχει αυτό που λέμε Θεός, ή ο Θεός αγαπάει τα φονικά και τις ατιμίες, ή αυτά που λέμε φονικά κι ατιμίες είναι απαραίτητα στον αγώνα και στη αγωνία του κόσμου…
Μα προσπάθησα να βρω για το Ζορμπά μιά άλλη απόκριση:
—Πώς από την κοπριά κι από τη βρώμα φυτρώνει και θρέφεται ένα λουλούδι; Πες, Ζορμπά, πως κοπριά είναι ο άνθρωπος και λουλούδι είναι η ελευτερία.
—Μα ο σπόρος; έκαμε ο Ζορμπάς και χτύπησε τη γροθιά του στο τραπέζι. Για να φυτρώσει ένα λουλούδι χρειάζεται ο σπόρος. Ποιός έβαλε έναν τέτοιο σπόρο στα βρωμερά σπλάχνα μας; και γιατί ο σπόρος αυτός να μην πετάει λουλούδι με την καλοσύνη και την τιμιότητα; μα να θέλει αίμα και βρώμα;
Κούνησα το κεφάλι.
—Δεν ξέρω, είπα.
—Ποιός ξέρει;
—Κανένας.
—Μα τότε λοιπόν, φώναξε ο Ζορμπάς απελπισμένος κι έριξε γύρα του άγρια ματιά, τί να τα κάμω εγώ τα βαπόρια και τις μηχανές και τα κολάρα;
Δυό τρεις στραπατσαρισμένοι από τη θάλασσα, που κάθονταν στο διπλανό τραπέζι κι έπιναν τον καφέ τους, ζωντάνεψαν, μυρίστηκαν καβγά και γόργωσαν το αυτί.
Ο Ζορμπάς σιχάθηκε να τον παρακατσεύουν, χαμήλωσε τη φωνή.
—Ας τ' αφήσουμε αυτά να παν στο διάολο, είπε. Όταν τα συλλογίζουμαι, μού 'ρχεται να σπάσω ό,τι βρω μπροστά μου, μιάν καρέκλα ή μια λάμπα ή το κεφάλι μου στον τοίχο. Κι ύστερα, τί καταλαβαίνω; Τον κακό μου τον καιρό! Πλερώνω τα σπασμένα ή πάω στο φαρμακείο και μου τυλίγουν με γάζες το κεφάλι. Κι αν υπάρχει Θεός, ε, τότε πια, μούντζωτα! Θα με σεριανάει από τον ουρανό και θα σκάει στα γέλια.
Κούνησε την απαλάμη του απότομα, σα να 'διωχνε κάποια μύγα που τον βασάνιζε.
—Τέλος πάντων, είπε! είπε βαριεστημένος. Αυτό που ήθελα να σου πω είναι ετούτο: όταν έφτασε το βασιλικό βαπόρι σημαιοστόλιστο κι άρχισαν οι κανονιές και πάτησε ο πρίγκιπας το πόδι του στην Κρήτη… Είδες ποτέ σου λαό να ζουρλαίνεται όλος μαζί, γιατί είδε τη λευτεριά του; Όχι; Ε, τότε, κακομοίρη μου αφεντικό, στραβός γεννήθηκες, στραβός θα πεθάνεις. Εγώ, και χίλια χρόνια να ζήσω και μιαν μπουκιά μονάχα κρέας να μου μένει ζωντανό, αυτό το πράμα που είδα εκείνη τη μέρα δε θα το ξεχάσω. Κι αν ήταν κάθε άνθρωπος να διαλέει την Παράδεισό του στον ουρανό, σύμφωνα με τα γούστα του —έτσι πρέπει! αυτό θα πει Παράδεισο! —εγώ θα 'λεγα του Θεού: «Θεέ μου, να 'ναι η Παράδεισό μου μιά Κρήτη γεμάτη μερτιές και σημαίες· και να βαστά αιώνια η στιγμή που πατάει ο πρίγκιπας Γεώργιος το πόδι του στην Κρήτη… Τίποτα άλλο δε θέλω!»
Σώπασε πάλι ο Ζορμπάς. Έστριψε το μουστάκι του, ξεχείλισε ένα ποτήρι παγωμένο νερό, το 'πιε μονορούφι.
—Τί έγινε, Ζορμπά, στην Κρήτη; Λέγε!
—Λόγια θα λέμε; έκαμε ο Ζορμπάς κι αγρίεψε πάλι. Μωρέ, εγώ σου λέω πως ο κόσμος ετούτος είναι μυστήριο κι ο άνθρωπος είναι χτήνος μεγάλο. Χτήνος μεγάλο και μεγάλος θεός. Ένας κακούργος κομιταζής, που είχε κατέβει κι αυτός μαζί μου από τη Μακεδονία, ο Γιώργαρος με τ' όνομα, κι είχε κάμει τέρατα και σημεία, ένας βρωμερός χοίρος, έκλαιγε. «Τί κλαις, μωρέ Γιώργαρε;» του κάνω, κι έτρεχαν και μένα βρύσες τα μάτια μου. «Τί κλαις, βρε γουρούνι;» Μα αυτός έπεσε απάνω μου και δώστου να με φιλάει και να κλαίει σα μωρό παιδί. Κι ύστερα έβγαλε, αυτός ο τσιγκούναρος, το κεμέρι του, φκαίρεσε στην ποδιά του τις χρυσές λίρες, που είχε κουρσέψει από τους Τούρκους που σκότωσε κι από τα σπίτια που πάτησε, και τις πετούσε φούχτες φούχτες στον αγέρα. Κατάλαβες αφεντικό; Αυτό θα πει ελευτερία!
Σηκώθηκα, ανέβηκα στη γέφυρα να με χτυπήσει ο καθαρός αγέρας.
Αυτό θα πει ελευτερία, συλλογίζουμουν. Να 'χεις ένα πάθος, να μαζεύεις χρυσές λίρες, και ξαφνικά να νικάς το πάθος και να σκορπάς όλο το έχει σου στον αγέρα!
Να λευτερωθείς από ένα πάθος, υπακούοντας σ' ένα άλλο υψηλότερο… Μα μήπως κι αυτό δεν είναι σκλαβιά; Να θυσιάζεσαι για μιαν ιδέα, για τη ράτσα σου, για το Θεό; Ή μήπως όσο πιο αψηλά στέκεται ο αφέντης τόσο και πιο μακραίνει το σκοινί της σκλαβιάς μας, πηδούμε τότε και παίζουμε σε πολύ πλατύχωρο αλώνι, πεθαίνουμε χωρίς να βρούμε την άκρα του, κι αυτό το λέμε ελευτερία;
…
από το "Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά" του Νίκου Καζαντζάκη
επιμέλεια στο blog από Χένρι Μαντσίνι
επιμέλεια στο blog από Χένρι Μαντσίνι
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
