Τον τελευταίο καιρό όλοι τα έχουν βάλει με τον Λοβέρδο και το μνημόνιο. Πιστεύω ότι είμαστε κάπως υπερβολικοί. Δηλαδή τι το κακό υπάρχει στο να δουλεύουμε μέχρι τα ογδόντα μας; Ίσα ίσα που μας προσφέρουν μια απασχόληση. Όπως είπε και ο Πρωτόπαπ(αρ)ας, τι το κακό υπάρχει στις «ελαστικές» συμβάσεις εργασίας μερικής απασχόλησης; Ίσα ίσα που πολλοί [sic] θέλουν τέτοιου είδους συμβάσεις γιατί δυσκολεύονται με τα πλήρη ωράρια και άλλες τέτοιες φοβερές παπαριές. Πάντως, το θέμα της σύνταξης είναι τελείως άλλο πράγμα και πιστεύω ότι η εργασία τον κρατάει τον άνθρωπο σε φόρμα. Ορίστε και η ζωντανή απόδειξη:
Κατ' αρχή ήδη ο εραστής της πορδής (Love-πέρδος) έχει τη συγκατάχεσή μας. Δεν είναι το μόνο μ@@νί στο μ@@νιμόνιο. ΗΠΑ άρχουν κι άλλα μ@@νιά και μάλιστα "από τζάκι". Παλιό τζάκι (απ' αυτό που χρειάζεται σαπούνι για να το "ανάψεις".
ΑπάντησηΔιαγραφήΣαπούν' τζάκι...